Het wel of niet geven van borstvoeding van alle kanten belicht & mijn persoonlijke verhaal

Alles over borstvoeding: wel of geen borstvoeding, wanneer het niet lukt, over pijnlijke tepels, borstontsteking, mijn "succesverhaal", kolven en afbouwen. mamablog, lifestyleblog, mamalifestyle, mama lifestyle blog, mamablogger, lifestyleblogger, familyblog, familyblogger, blog voor moeders.

Zoveel moeders zoveel ervaringen met het geven van borstvoeding. Even kort en bondig: ik heb mijn twee kinderen acht en vijf maanden borstvoeding gegeven, zonder problemen. Later in dit artikel vertel ik uitgebreid over mijn persoonlijke ervaring met het geven van borstvoeding, maar eerst wil ik alle kanten belichten over het geven van borstvoeding. Ik wil graag uitleggen dat borstvoeding geven niet alleen maar rozengeur en maneschijn is.

Wel of geen borstvoeding (kunnen) geven & iedere moeder wilt het beste voor haar kindje

Zo zijn er moeders die heel graag borstvoeding willen geven en waarbij het voeden van een leien dakje gaat (net als bij mij). Maar zo zijn er ook moeders die zeer gemotiveerd zijn om borstvoeding te geven, maar waarbij het niet lukt. Moeders die ontzettend verdrietig zijn wanneer zij na talloze pogingen besluiten te stoppen met borstvoeding. En zo zijn er ook moeders die hun kindje bewust geen borstvoeding geven, maar flesvoeding. Ik wil graag benadrukken dat wanneer een moeder haar kindje flesvoeding geeft, dit haar geen slechtere moeder maakt. Iedere moeder wilt het beste voor haar kindje en maakt een weloverwogen keuze over hoe zij haar kindje voedt. Ik vind dat moeders elkaar onnodig en hard veroordelen om het wel of niet geven van borstvoeding en ik vind écht dat we wat milder voor elkaar mogen zijn.

In dit artikel begin ik met de “negatieve” kanten van het geven van borstvoeding die aanstaande moeders of voedende moeders kunnen ervaren.

Pijnlijke of “kapot gebeten” tepels

In mijn familie- en vriendenkring heb ik verschillende verhalen gehoord over borstvoeding. Zo stopte mijn moeder mij te voeden, omdat ik haar tepel kapot beet. Waarschijnlijk ging het aanleggen niet goed, maar in die tijd was er nog niet zoveel bekend over het geven van borstvoeding en over de verschillende borstvoeding technieken. Volgens mij heeft mijn moeder mij een week kunnen voeden en daarna stapte ze over op flesvoeding. Tegenwoordig kun je veel meer begeleiding krijgen bij het voeden en word je goed geïnstrueerd door de kraamverzorgster. Als ik even uit mijn eigen ervaring put, kan ik zeggen dat het aller belangrijkste is dat je baby een hele grote hap neemt. Wanneer je je kindje wat vaker hebt gevoed, dan weet je exact hoe zo’n hap eruit ziet. Pas op het moment dat mijn kinderen hun mond wijd genoeg open deden, legde ik ze aan. Eerder niet. Gelukkig heb ik zelf nooit last gehad van pijnlijke tepels.

Borstontsteking

Een paar jaar geleden wilden twee jonge moeders die ik ken hun kindjes graag voeden, maar veelvuldige en pijnlijke borstontstekingen zorgden ervoor dat zij het voeden van hun pasgeboren baby’tjes niet langer dan een paar weken konden volhouden en dat zij, veel eerder dan zij wilden, moesten stoppen met borstvoeding. Wat waren zij verdrietig en wat voelden zij zich schuldig toen zij overstapten van borstvoeding naar flesvoeding.

De positieve kant van hun min of meer gedwongen keuze was dat er een last van hun schouders viel en dat zij weer volop van het moederschap konden genieten. De periode dat zij probeerden borstvoeding te geven, stond alleen maar in het teken van voeden, pijn en onzekerheid en dit viel weg op het moment dat zij hun baby flesvoeding gaven. Dit was ook de reden dat één van deze moeders haar tweede kindje na de geboorte direct flesvoeding gaf en niet de borst. Zij wilde deze borstvoedingsproblemen niet nog een keer meemaken, omdat deze als een donkere wolk boven het kersverse geluk met haar eerste kindje hing.

Zeker met deze verhalen in mijn achterhoofd, realiseer ik me des te meer dat ik mezelf gelukkig mag prijzen dat ik mijn beide kinderen langere periode heb mogen en kunnen voeden, zonder problemen. Ik heb slechts één keer een borstontsteking gehad en dat was op het moment dat ik de borstvoeding bij mijn eerste kindje wilde afbouwen. Gelukkig was de ontsteking binnen een paar dagen over en is deze ook niet meer teruggekeerd. Toen ik mijn tweede kindje voedde, zijn mijn borsten nooit ontstoken geweest.

Niet weten hoeveel je kindje aan de borst drinkt

Naast de lichamelijke problemen die ik hier boven noemde, kan het zijn dat je besluit geen borstvoeding te geven, omdat je bij borstvoeding nooit weet hoeveel moedermelk je kindje drinkt. Dit kan je als moeder best onzeker maken. Bij flesvoeding kun je de hoeveelheid voeding heel nauwkeurig afmeten en weet je precies hoeveel je kindje gedronken heeft. Met deze onzekerheid moet je kunnen dealen als je borstvoeding geeft.

Ik heb mij eigenlijk nooit zorgen gemaakt of mijn kindjes genoeg voeding kregen. Nu moet ik zeggen dat ik een moeder ben die mij niet zo snel zorgen maakt, al is dat misschien een gevaarlijke uitspraak om te doen. Natuurlijk stap ook ik naar de dokter wanneer mijn kind langer dan drie dagen koorts heeft of wanneer het voor de zoveelste keer snotverkouden is. En hiermee wil ik ook zeker niet zeggen dat je je aanstelt wanneer je je zorgen maakt of je kindje genoeg melk drinkt. Elke moeder kent haar eigen kind het beste en weet wat het beste is voor hem/haar.

Mijn kinderen dronken gretig aan mijn borst, namen er de tijd voor, sliepen goed, maakten een tevreden indruk en groeiden goed. Dit droeg er zeker aan bij dat ik er toch wel min of meer van overtuigd was dat mijn kinderen genoeg moedermelk binnen kregen. Maar heb je twijfels, trek dan gerust aan de bel bij de kraamverzorgster of verloskundige (wanneer je net bevallen bent), het consultatiebureau of organisaties zoals La Leche League of Borstvoeding Natuurlijk. Zij kunnen je adviseren en helpen bij jouw vragen of probleem.

Onzeker over (het blootgeven van) je borsten

Misschien ben je onzeker over je borsten, over het blootgeven van je borsten of over de grootte van je borsten en twijfel je daarom of je borstvoeding wilt of kunt geven. Zonder jouw twijfels en onzekerheden weg te willen wuiven, wil ik je in ieder geval over mijn situatie vertellen. Juist ik ben heel onzeker over mijn borsten, want ik heb nagenoeg geen borsten. Toch heb ik nooit getwijfeld of ik met mijn kleine borsten borstvoeding kon geven.

Waar ik de grootste moeite heb om mezelf in bikini te vertonen, ontblootte ik zonder enige schaamte mijn borsten om mijn kinderen te voeden. Zelfs in het bijzijn van anderen. Blijkbaar had ik echt een andere mindset gekregen. Borstvoeding geven is ook gewoon alleen maar functioneel bloot, al wordt er in de media en door anderen soms moeilijk over gedaan. Alsof het iets seksueels zou zijn. Maar ik dwaal af.

Achteraf ben ik behoorlijk trots dat mijn ieniemienie borsten mijn kinderen zo lang hebben kunnen voeden. Ik moet er wel bij zeggen dat tijdens de periode dat ik borstvoeding gaf mijn borsten een heel stuk groter waren. Dus het is zeker mogelijk om je kindje te voeden, ook al heb je de allerkleinste cupmaat of zoals ik: geen cupmaat.

Ben je onzeker over je borsten of over het jezelf blootgeven in het bijzijn van anderen? Dit laatste hoeft natuurlijk niet. Je kunt ook een rustig plekje opzoeken om je kindje te voeden en tegenwoordig heb je ook allerlei mooie doeken waarmee je je borsten kunt bedekken tijdens het voeden. Maar het belangrijkste: doe wat jij wilt. Wil jij liever geen borstvoeding geven, doe het dan niet. Als je borstvoeding geeft, moet je dat alleen doen wanneer je er zelf achter staat. Laat niemand je vertellen wat je moet doen.

Mijn persoonlijke ervaring met het geven van borstvoeding

Ik mag mezelf gelukkig prijzen dat ik mijn beide kinderen langere tijd heb mogen en kunnen voeden. Beide keren heb ik anders ervaren. Door de twee totaal verschillende bevallingen, de periode na de bevalling, doordat ik het bij mijn tweede kindje een stuk drukker had en doordat ik bij de eerste totaal geen ervaring had met het geven van borstvoeding en bij de tweede keer direct begon als “ervaringsdeskundige”, niet alleen op het gebied van borstvoeding, maar ook op het gebied van moederschap.

Het waren twee heel verschillende ervaringen, heel bijzondere periodes en ik ben ontzettend blij en ook trots op mijn lichaam dat ik mijn kinderen acht en vijf maanden lang heb mogen voeden. Hiermee wil ik absoluut geen dolk in de rug van de moeders steken waarbij het niet gelukt is om borstvoeding te geven. Ook zij mogen natuurlijk ontzettend trots zijn op hun lichaam! Het dragen en baren van een kindje is een wonderlijke prestatie van een vrouwenlichaam.

Borstvoeding bij mijn eerste, te vroeg geboren kindje & voeden op de afdeling Neonatologie & kolven

Toen ik zwanger was van mijn eerste kindje had ik niet heel diep nagedacht over het geven van borstvoeding. Ik had zoiets van: ik ga het proberen en ik zie wel waar het schip strandt. Ik ging er vrij blanco in. Mijn dochter werd te vroeg geboren, bij 35 weken, en werd direct na de geboorte op mijn borst gelegd. Ze zoog direct. Gelukkig verkeerde ze in goede conditie en daarom mocht ze nog een uur bij mij liggen. Ik vond het een prachtig moment om haar op mijn borst te hebben, heel dicht tegen me aan, huid-op-huid contact te hebben met mijn kleine wondertje.

Na dat heel bijzondere uur, eigenlijk wel het mooiste uur van mijn leven, werd mijn dochter opgenomen op de afdeling Neonatologie. Ze moest een paar dagen in de couveuse verblijven en daarna lag ze nog een aantal weken in een wiegje, aan de monitor. Het ziekenhuis was in die tijd bezig met het behalen van een bepaald certificaat voor zorg voor borstvoeding, dus ze waren erg gemotiveerd om mij mijn kindje aan de borst te laten voeden en mij hierbij optimaal te begeleiden.

Een paar uur na de bevalling werd er in de kraamkamer waar ik lag een kolfapparaat binnen gebracht. Ik had er nooit aan gedacht, maar de verpleging wel. En dat is maar goed ook, zeker wanneer je, zoals ik toen, van je kindje gescheiden bent. Ik lag immers in de kraamkamer en mijn kindje in de couveuse. Met een kolfapparaat kon ik de borstvoeding op gang brengen terwijl mijn dochter op de afdeling Neonatologie lag. De dagen dat ik in het ziekenhuis lag, ging ik bijna de hele dag naar de couveuseafdeling. Ik probeerde mijn dochter zoveel mogelijk zelf te voeden.

Het voeden aan de borst was niet alleen heel belangrijk vanwege de voeding, maar vooral ook heel goed voor de band van mijn dochter en mij en voor haar welzijn. Ik merkte dat wanneer mijn dochter bij mij lag, het alarm geen enkele keer afging. Terwijl dit wel het geval was wanneer ik niet bij haar was. Ze werd ontzettend rustig in mijn bijzijn. Uiteraard wil ik de moeders die geen borstvoeding (kunnen) geven niet tegen de schenen schoppen, want ook zonder borstvoeding te geven kun je buidelen met je te vroeg geboren kindje. Het belangrijkste is huid-op-huid contact. Zelf was ik ontzettend blij dat mijn borstvoeding zo goed op gang kwam, want moedermelk schijnt de beste voeding te zijn voor een premature baby.

Mijn dochter begon vaak gretig te drinken, maar het kostte haar meestal toch te veel energie om een volledige voeding aan de borst te drinken. Halverwege de voeding viel ze dan ook in slaap. Voor en na de voeding woog ik mijn dochter en kreeg ik meer inzicht in hoeveel melk ze aan mijn borst had gedronken. De aanvullende cc’s gaf ik haar met het flesje met moedermelk die ik gekolfd had.

Toen ik na een aantal dagen ontslagen werd uit het ziekenhuis, moest ik mijn dochter achterlaten op de afdeling Neonatologie. Elke dag bezocht ik haar twee keer, gaf ik haar de borst en voedde ik haar dus soms bij met een flesje gekolfde melk. Wanneer ik thuis was, kolfde ik op de tijden dat mijn dochter in het ziekenhuis een voeding kreeg. Zo kolfde ik ook ’s nachts een aantal keer. Ik gebruikte hiervoor een elektrische en dubbelzijdige borstkolf. Ik had de Medela Freestyle en hier zat ook een klein koelboxje bij met koelementen. Dit was in mijn situatie ideaal, want zo kon ik de flesjes met gekolfde melk gekoeld vervoeren naar het ziekenhuis.

 

Opbouwen van het aantal voedingen aan de borst bij thuiskomst

Toen mijn dochter een paar dagen geen “incidenten” had gehad, oftewel toen er een paar dagen geen alarm was afgegaan vanwege het stoppen met ademen én toen zij op acht voedingen zat, mocht zij eindelijk mee naar huis. Thuis ben ik rustig begonnen met het voeden aan de borst. Vanuit het ziekenhuis had ik een handige houding uitgelegd gekregen hoe mijn dochter minder snel in slaap zou vallen tijdens een voeding. Mijn dochter lag dan half op mijn bovenbenen in plaats van volledig in mijn armen en ook hielp het als ik af en toe over haar handje aaide of zachtjes onder haar voetje kietelde. Toen mijn dochter voldoende energie had om alle voedingen volledig aan de borst te drinken, ben ik gestopt met kolven. Ik heb daarna nog maar een enkele keer gekolfd, wanneer ik op pad ging zonder mijn dochter.

 

Borstvoeding met spreidbroek

Na zes maanden bleek dat mijn dochter een heupafwijking had en kreeg ze een spreidbroek aangemeten. Even was ik bang dat ik haar niet meer kon voeden, omdat haar spreidbroek behoorlijk in de weg zat bij het voeden, maar na een paar dagen hadden we een houding gevonden waarbij ik haar ook met spreidbroek aan toch kon blijven voeden. Ik had het erg jammer gevonden als ik hierdoor moest stoppen met borstvoeding. Daar wil ik toch zelf een keuze in maken.

Afbouwen van borstvoeding & borstontsteking

Na acht maanden besloot ik te stoppen met het geven van borstvoeding, maar juist op het moment dat ik wilde afbouwen, kreeg ik een borstontsteking. Dat terwijl ik mijn borsten dagelijks tijdens het douchen controleerde op verstopte melk kanaaltjes en deze weg masseerde. Wanneer je een borstontsteking hebt, is het beter om niet te stoppen met voeden, maar kun je beter je baby nog vaker aanleggen. Hoe pijnlijk dit ook is. Ik heb mijn dochter toen nog een aantal dagen volledig gevoed en daarna was de borstontsteking weg en kon ik alsnog beginnen met afbouwen. Het afbouwen van de borstvoeding verliep vlekkeloos.

 

Borstvoeding bij mijn tweede kindje & na gescheiden te zijn geweest na een traumatische bevalling en opname op IC

Omdat ik het geven van borstvoeding bij mijn eerste kindje als zeer prettig en probleemloos had ervaren, wilde ik mijn tweede kindje ook graag borstvoeding geven. De tweede bevalling verliep nogal traumatisch, want mijn zoontje stierf bijna en moest met de ambulance naar het ziekenhuis. En ik moest ook opgenomen worden in het ziekenhuis en lag urenlang op de afdeling intensive care. Na de bevalling heb ik mijn zoon maar een paar seconden vast mogen houden voordat hij met spoed werd afgevoerd. Daarna duurde het nog vijf lange uren voordat ik herenigd werd met mijn kindje.

Voor het eerst aan de borst, vijf uur na de bevalling & tijdens bloedtransfusie

Juist omdat ik mijn kindje zo graag borstvoeding wilde geven, was ik bang dat het niet zou lukken. Dat de borstvoeding niet op gang zou komen, omdat mijn zoontje niet was aangelegd, omdat ik was geopereerd en omdat we zo lang van elkaar gescheiden waren geweest. Toen mijn zoontje na vijf uur mijn ziekenhuiskamer werd binnen gereden, heb ik hem zelf uit het bedje getild en gelijk aangelegd. Het scheelde enorm dat ik al zo bedreven was in het geven van borstvoeding en het zelfstandig af kon. Zeker omdat de verpleging niet vaak in mijn kamer te vinden was. Terwijl ik een bloedtransfusie kreeg, dronk mijn zoontje bij mij aan de borst. Wat was ik opgelucht en wat was het een prachtig moment na zo’n ontzettend schrikwekkende bevalling.

Borstvoeding geven wanneer je ook nog een peuter/kleuter hebt rondlopen

De borstvoeding kwam goed op gang en ook dit keer was het een zeer positieve ervaring. Wel vond ik het dit keer lastiger, omdat ik ook nog een peuter/kleuter had rondlopen. Ik had het dus een stuk drukker en moest de aandacht verdelen over mijn dochter én mijn pasgeboren baby. Vaak las ik mijn dochter een boekje voor tijdens het voeden van mijn zoontje of hielp mijn dochter mij bij bijvoorbeeld het pakken van spuugdoekjes. Op die manier kon ik allebei mijn kinderen aandacht geven. Wat ik vooral lastig vond, was om de voedingen van mijn zoontje te combineren met het naar school brengen en weer van school halen van mijn dochter. En ik vond ook dat het geven van borstvoeding meer tijd in beslag nam dan het geven van flesvoeding. Na vijf maanden besloot ik de borstvoeding af te bouwen en over te stappen op flesvoeding, omdat ik dat toch wat praktischer vond.

Afbouwen van borstvoeding & overvolle borsten & kolven

Waar ik bij het afbouwen van de borstvoeding bij mijn eerste kindje totaal geen problemen had, was het ditmaal wel een pijnlijke ervaring. Mijn borsten waren keihard, overvol met moedermelk en deden ontzettend veel pijn. Toen het voor mij niet meer uit te houden was, deed ik iets wat juist wordt afgeraden wanneer je de borstvoeding aan het afbouwen bent: ik ging kolven. Beide borsten kolfde ik helemaal leeg. Wat een verlichting, de pijn was direct verdwenen. Het kolven had gelukkig geen negatief effect op het afbouwen en binnen een paar dagen produceerde mijn lichaam geen melk meer. Het enige minpunt was dat, net als nadat ik voor de eerste keer had afgebouwd, niet alleen mijn moedermelk verdwenen was, maar ook het (nieuwe) volume van mijn borsten. Ik begon er juist aan te wennen dat ik eindelijk borsten had.

 

Ik heb het geven van borstvoeding beide keren als heel positief ervaren. Bij mijn eerste kindje had ik geluk dat ik zo goed begeleid ben in het ziekenhuis. Dit heeft in mijn beleving zeker bijgedragen aan het laten slagen van het geven van borstvoeding. Ik ben dankbaar dat ik mijn kinderen acht en vijf maanden heb mogen voeden. Al zijn er natuurlijk ook moeders die hun kindje nog veel langer hebben gevoed. Maar het is geen wedstrijd en wat ik ook al in het begin van dit artikel schreef: het maakt niet uit of en hoe lang je je kindje voedt. Elke moeder doet wat het beste is voor haar en haar kind en maakt weloverwogen keuzes, gemaakt uit grenzeloze liefde voor haar kind.

Het is een ontzettend lang artikel geworden en ik vind het knap als je het tot het einde hebt gelezen, maar ik wilde heel graag alle kanten in één artikel belichten. Ik wilde niet alleen maar mijn “succesverhaal” opschrijven, maar juist ook benoemen dat het niet elke vrouw lukt om borstvoeding te geven, dat niet elke vrouw zich prettig voelt bij het geven van borstvoeding en dat je alleen maar borstvoeding “moet” geven wanneer je er zelf helemaal achter staat en niet omdat het je wordt opgedrongen. Zowel moeder als kind moeten zich prettig en tevreden voelen.

Heb jij jouw kindje borstvoeding gegeven? Waarom wel of waarom niet? Was dit een bewuste keuze? Wilde jij graag borstvoeding geven, maar lukte het niet? Of ben jij nog in afwachting van jouw eerste kindje? Heb jij al nagedacht over borstvoeding? Ik ben erg benieuwd naar je reactie! Ik zou het erg prettig vinden als we bij de reacties respectvol met elkaar omgaan en elkaar niet veroordelen.

mamablog, lifestyleblog, mamalifestyle, mama lifestyle blog, mamablogger, lifestyleblogger, familyblog, familyblogger, blog voor moeders

Volg mij via Bloglovin, Twitter of Facebook.

 

 

3 thoughts on “Het wel of niet geven van borstvoeding van alle kanten belicht & mijn persoonlijke verhaal

  1. Ik geef nog steeds borstvoeding. Al 14 maanden. En nee, dat had ik van tevoren niet verwacht want bij de andere 2 was ik na 6 en 8 weken al gestopt vanwege enorm gewichtsverlies. Nu ben ik gewoon gemakzuchtig en lui. Het werkt, ik hoef er niks extra’s voor te doen.

  2. Knap dat je zo lang borstvoeding hebt gegeven! Ons zoontje is 2 maanden geleden ook te vroeg geboren (35 weken en 6 dagen) en ik heb 8 weken afgekolfd voor hem.
    In het begin probeerde ik ook aan te leggen maar ik merkte echt geen vooruitgang, hij bleef in slaap vallen terwijl hij een flesje vlot naar binnen werkte.
    2 weken geleden ben ik begonnen met het afbouwen van het kolven om over te schakelen op flesvoeding omdat ik er helemaal aan onderdoor ging. Ondertussen is de productie bijna volledig gestopt en voel ik me een pak beter, eindelijk hebben we tijd om te gaan wandelen in plaats van te moeten afkolven :).

  3. Beetje late reactie op je post! Ik ben via Kelly Caresse bij jouw blog uitgekomen en ik heb met plezier al een paar van je artikelen gelezen. Ik heb maar een paar weken gevoed, ik wilde simpelweg uitvinden hoe het voeden mij af ging en of het bij mij paste. Het voeden was gemakkelijk, het deed geen pijn en ik had voldoende productie. Maar ik was vermoeid door de bevalling en omdat ik van nature ongeduldig ben, leek flesvoeding mij fijner (niet per definitie beter). Mijn kind kreeg echter wel last van eczeem, dus ik voelde mij wel schuldig over mijn beslissing. Gelukkig was het gauw over, hij is nu zes maanden en kerngezond! Ik ben door deze ervaring trouwens niet negatiever gaan denken over borstvoeding, ik vind het nog steeds mooi als het bij anderen wel goed mag gaan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *