Carrière en moederschap

Carrière en moederschap. Soms vind ik het moeilijk om werk te combineren met moederschap. Om mijn carrière een impuls te geven terwijl ik ook nog kinderen heb om voor te zorgen. mamablog, mamablogger

Toen ik nog geen kinderen had, was ik alleen maar bezig met mijn werk. Ik werkte fulltime en was ontzettend gedreven om uit te blinken in mijn werk. En toen werd ik moeder…. Na mijn zwangerschapsverlof keerde ik niet meer terug bij mijn werkgever, omdat ik graag drie dagen wilde werken en mijn werkgever eiste dat ik minimaal vier dagen bleef werken. Dit in combinatie met de ellenlange wachtlijsten voor de kinderopvang, zorgde ervoor dat ik mijn carrière in loondienstverband inruilde voor een carrière als thuiswerkmoeder. Sindsdien werk ik voor ons eigen bedrijf, niet fulltime maar wel alle uren die ik eraan kan besteden.

Soms vind ik het moeilijk om mijn werk te combineren met het moederschap. Op zich heb ik de luxe dat ik vanuit huis werk en mijn eigen tijd kan indelen, maar heel vaak zou ik graag meer tijd besteden aan mijn werk om verder te komen. Om me te ontwikkelen op professioneel vlak of om mijn werk helemaal gedaan te krijgen. Nu ben ik bijvoorbeeld bezig met het maken van een nieuwe website voor ons bedrijf. Een ontzettend leuke klus, maar ook zeer tijdrovend. Dan baal ik enorm als het vrijdagmiddag is en ik het weekend in ga met de gedachte dat de site nog niet af is en in de wetenschap dat het ook niet mogelijk is om er in het weekend aan te werken met twee kinderen om me heen. Nu heb ik ontzettend lieve en makkelijke kinderen en ik werk wel vaker waar zij bij zijn, dus ze zijn het wel gewend, maar het is meer mijn schuldgevoel wat dan opspeelt. Ik vind dat het weekend er is om tijd door te brengen met mijn kinderen en niet met mijn laptop.

Mezelf ontwikkelen haalde ik al eerder aan. Ook dat vind ik moeilijk sinds ik (thuiswerk)moeder ben. Nu ben ik vorig jaar gestart met mijn blog en heb ik mezelf nieuwe vaardigheden geleerd. Ik hoop dat ik mijn schrijfvaardigheden in positieve zin heb ontwikkeld. Of dat ook echt zo is, is natuurlijk aan jou, de lezer, om te kunnen beoordelen. Wat ik wel zeker weet, is dat ik er ontzettend veel voldoening uit haal en dat ik in dat jaar veel technische kennis heb opgedaan. Ik heb geleerd hoe ik met WordPress kan werken en hoe ik foto’s kan bewerken.

Maar wat wil ik verder nog met mijn werkzame leven? Ik heb nooit een hoge functie geambieerd, maar ik ben wel iemand die altijd al een heel hoge werkdrift heeft gehad. Laatst zag ik een televisieprogramma waarbij een advocate van begin 30 aan het woord kwam. Zij werkte bij een prestigieus advocatenkantoor aan de Amsterdamse Zuidas en zij hoopte het binnen een paar jaar te kunnen schoppen tot partner van het kantoor. Een behoorlijk doel dus. Wat dan als eerste door mijn hoofd schiet: wilt zij ooit moeder worden? Misschien is deze gedachte wel kort door de bocht van mij en natuurlijk kan een vrouw heus fulltime blijven werken wanneer zij moeder is. Een kind heeft twee ouders en de vader kan er ook voor kiezen om minder te gaan werken. Maar duidelijk is wel dat deze vrouw meer dan fulltime werkt. Zij gaf namelijk aan dat zij nu ongeveer 60 uur per week werkt. Misschien dat zij op een gegeven moment voor de keuze staat: carrière of kinderen, want ik kan mij als moeder heel goed voorstellen dat 60 uur per week werken geen optie is wanneer je een kind hebt, maar ook dat haar functie op dit niveau niet uit te voeren is in minder tijd. Dit zou misschien dus wel voor een behoorlijk dilemma kunnen zorgen. Jammer dat er in het programma niet naar gevraagd werd, zeker omdat het programma min of meer in het teken staat van een interviewer die een sterke kinderwens heeft.

Ik zeg ik niet dat je je carrière helemaal vaarwel moet zeggen wanneer je moeder wordt, dat is weer het andere uiterste. De meeste vrouwen kiezen ervoor om parttime te gaan werken na hun zwangerschapsverlof. Voor sommige vrouwen is dat helemaal prima, zij zitten lekker op hun plek en halen voldoening uit het werk wat zij doen. Maar voor anderen lonkt toch de mogelijkheid om door te groeien, hogerop te komen of misschien wel om iets heel anders te gaan doen. Nu zijn er ook banen waarbij je heel toffe en uitdagende werkzaamheden kunt doen in een dienstverband van drie dagen per week. Helemaal wanneer het eerst je fulltime baan is die omgezet is in een parttime baan doordat je na je zwangerschapsverlof minder bent gaan werken. Maar wat als je op zoek gaat naar een parttime baan? Welke vacatures kom je dan tegen? En wil je ook de mogelijkheid hebben om door te groeien? Promotie te maken? Misschien dat dat toch een stuk lastiger is wanneer je in deeltijd werkt. Of is slechts mijn tunnelvisie en is de werkelijkheid anders?

Nu mijn beide kinderen op school zitten en ik voor mijn gevoel alweer een eeuwigheid thuiswerk, verlang ik ernaar om “iets” te doen, om mezelf te ontplooien zoals dat zo mooi heet én om wat meer onder de mensen te zijn. Ik ben graag bezig, ben een echt werkpaard en over 10 jaar hebben mijn kinderen het ook druk met hun eigen leven. Het is zeker niet zo dat ik nu niets te doen heb. Ik heb mijn handen vol aan ons eigen bedrijf, maar toch brandt het verlangen om iets voor mezelf te gaan doen en om collega’s te hebben.

Enige tijd regeerde de twijfel: een eigen zaak beginnen, in loondienst werken…. Deze plannetjes staak ik dan toch, omdat het in combinatie met ons eigen bedrijf en de zorg voor onze kinderen toch te veel wordt. Uiteraard kunnen mijn kinderen naar de BSO. Zij zullen het daar heel erg naar hun zin hebben, dat is echt het probleem niet. Ik doel meer op de organisatie van ons bedrijf en het huishouden. Wanneer ga ik dan voor het bedrijf werken? Er was eerst ook sprake van dat ik zou stoppen met werkzaamheden voor ons bedrijf om wat meer werk en privé te scheiden, maar dat is geen optie meer. Het komt er op neer dat wanneer ik niet meer voor ons bedrijf werk de omzet stagneert. En dan hebben we weer andere zorgen.

Zo makkelijk als het vroeger was toen ik nog geen kinderen had, zo lastig is het nu om mijn carrière te combineren met het moederschap. Er ligt geen wereld met oneindige mogelijkheden meer voor mij open, omdat ik niet fulltime aan de slag kan en omdat ik rekening moet houden met het thuisfront. Voor aankomend jaar blijven we zo voortkabbelen en blijf ik het moederschap combineren met de werkzaamheden voor ons eigen bedrijf.

Om toch mijn professionele honger naar meer een beetje te stillen en mezelf te ontwikkelen, ga ik een cursus of een opleiding doen. Maar daarmee stuit ik gelijk op het volgende “probleem”. Op welk vlak wil ik meer bijleren? Ik vind zoveel leuk! Ontwerpen van websites, programmeren, schrijven, talen, boekhouding…. Waar doe ik verstandig aan? Welke opleiding kan mij voldoening geven, wat sluit ook het beste aan bij onze privé plannen en vooral ook wat kan mij toekomstperspectief bieden? Want dat ik na dat jaar echt iets erbij wil doen op professioneel vlak staat voor mij als een paal boven water.

Je denkt misschien wat dat jaar dan uitmaakt? Misschien maakt het ook geen verschil, maar misschien ook wel. Zo willen we gaan verhuizen en dan is het wel handig om te weten waar je gaat wonen voordat je ergens gaat solliciteren of een bedrijf start. En we willen het aankomende jaar benutten om het werk zo te structuren dat ik misschien wel wat meer gemist kan worden. En last but not least: ik moet mij echt gaan oriënteren op wat ik nu wil. Wat ik écht wil. Ik moet een richting kiezen.

Om terug te komen op carrière en moederschap. Die combinatie kan zeker wel. Van Dale omschrijft carrière maken als “in zijn werk goed vooruitkomen”, maar het is maar net hoe jíj carrière omschrijft. Waar ben jij op werkgebied happy mee, misschien wil je helemaal wel niet doorgroeien en wat is voor jou de meest ideale verdeling van werk en moederschap?  Daarbij speelt ook de carrière van de vader. In mijn geval werkt mijn vriend zes dagen per week, wat het voor mij moeilijk maakt om meer te gaan werken. Voor mij maakt het de situatie wat lastiger, omdat ik juist graag wat meer zou willen werken.

Ik vind het persoonlijk belangrijk om te werken, ook wanneer je kinderen hebt. Ik wil mijn dochter en zoon meegeven dat je moet werken om in het levensonderhoud te kunnen voorzien, dat werken ontzettend leuk is en dat het heel goed is om te blijven werken als je moeder bent. Sinds ik moeder ben, ben ik echt niet minder gemotiveerd om te werken, maar ik vind het lastig om ten eerste mijn professionele plannen vorm te geven, omdat ik gewoonweg minder tijd heb nu en ten tweede kamp ik regelmatig met een schuldgevoel richting mijn kinderen wanneer ik in hun bijzijn werk.

Hoe ervaar jij de combinatie van carrière en moederschap? Ben jij minder gaan werken toen je moeder werd, is je partner ook minder gaan werken of ben je (tijdelijk) gestopt met werken om volledig voor je kindje te kunnen zorgen? En als jij werk combineert met de zorg voor je kinderen, herken jij je in mijn struggles? Ik lees het graag bij de reacties.

mamablog, lifestyleblog, mamalifestyle, mama lifestyle blog, mamablogger, lifestyleblogger, familyblog, familyblogger, blog voor moeders

Bron foto: Freepik

 

6 thoughts on “Carrière en moederschap

  1. Ik werk de ene week 2 en andere week 3 dagen althans zo is situatie nu en kan de min uren compeseren met min uurtjes maar zou heel graag maar 2 werken ooit werkte ik er 3.5 maar vond al snel te veel worden nu helemaal in combi met blog en vriend /papa die niet elke dag thuis is. En opleiding ook heel graag maar ja tijd en geld

  2. Mijn opvattingen hier over zijn ook erg veranderd. Volgens mij ziet de generatie 25-35 jarige carrière zoekers hun fase als de enige juiste fase. Alsof dat het echte leven is. Maar als je ouder wordt ontdek je dat er een enorme diversiteit is in mensen en hoe ze hun leven invullen.

    1. Ik denk zeker dat je een zogenaamde tweede carrière kunt starten. Ik denk zeker dat je interesses in de loop van de tijd kunnen veranderen Anita (dat is bij mij wel het geval). Omdat ik nu niet op zoek kan gaan naar een baan, is het voor mij fijn op zoek te gaan naar aanvullingen. Zoals een opleiding, maar ik help nu ook veel op de school van mijn kinderen. En ik heb gemerkt dat ik van dit laatste ontzettend veel energie en voldoening krijg.

    1. Ik probeer ook vooral mijn gevoel te volgen Lifeaholic. Al is dat soms erg lastig met al die keuzes die we tegenwoordig hebben, maar ook met de beperkingen die er zijn. Wat je het liefste zou doen, is niet altijd mogelijk. Dus dan moet je gaan voor the second best optie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *