mamablog, lifestyleblog, mama lifestyle blog, mamablogger, ik heb bijna geen vriendinnen, vriendschap in mijn tienerjaren, vriendschappen die verwateren, verwaarloosde vriendschappen weer oppakken, mensen ontmoeten en nieuwe vriendschappen aangaan
Mama & lifestyle

Ik heb bijna geen vriendinnen

mamablog, lifestyleblog, mama lifestyle blog, mamablogger, ik heb bijna geen vriendinnen, vriendschap in mijn tienerjaren, vriendschappen die verwateren, verwaarloosde vriendschappen weer oppakken, mensen ontmoeten en nieuwe vriendschappen aangaan

Ik heb getwijfeld of ik over dit gevoelige onderwerp zou bloggen, want er rust denk ik toch een taboe op: het niet of nauwelijks hebben van vrienden. Ik ben er niet trots op en ik schaam me er ook voor dat ik bijna geen vrienden of vriendinnen heb. Ik vind dat zó jammer.  Ik heb maar een paar vriendinnen, maar ooit was dat heel anders. Hoe is dat toch zo gekomen?

Vriendschap in mijn tienerjaren

In mijn tienerjaren had ik veel vriendinnen waarmee ik ging stappen en andere leuke uitstapjes ondernam. Mijn vriendinnen leerde ik allemaal kennen via school. Het was zo makkelijk om vriendschappen te sluiten, want ik ontmoette door school veel leeftijdgenoten en met hen bracht ik zowel in als buiten de lesbanken veel tijd door. En ik had, behalve mijn school en bijbaan, alle tijd van de wereld om door te brengen met mijn vriendinnen. Om tijd en energie te investeren in mijn vriendschappen. Om lol te trappen met mijn vriendinnen. De meest gekke capriolen haalden we uit, helemaal tijdens onze gezamenlijke vakanties. Wat heb ik gelachen in die jaren en wat denk ik er nog steeds met heel veel plezier aan terug.

Vriendschappen die verwateren

Op mijn 21e leerde ik mijn vriend kennen en ging ik op mezelf wonen. Of eigenlijk ging ik gelijk samenwonen. Het leren kennen van mijn vriend en het krijgen van mijn eerste huis gebeurden op hetzelfde moment. Doordat mijn vriend in een studentenhuis woonde en zijn keuken, toilet en badkamer moest delen, was hij eigenlijk altijd bij mij omdat mijn huis een stuk comfortabeler was en we niets met anderen hoefden te delen. Mijn leven werd ineens een stuk serieuzer. Terwijl mijn vriendinnen elke zaterdagavond in de kroeg stonden en op zondag hun roes uitsliepen, wilde ik op zaterdagavond bij mijn vriend zijn. Juist omdat ik door mijn onregelmatige baan ook vaak op zaterdagavond niet thuis was, maar moest werken. En op zondag was ik of aan het werk, of bezig met het huishouden of op familiebezoek. De levens van mijn vriendinnen en mij liepen steeds meer uiteen en het contact verwaterde.

Verwaarloosde vriendschappen weer oppakken

Nieuwe vriendinnen leerde ik kennen via mijn werk. Vriendinnen die net als ik samenwoonden en waarmee ik op dat  moment meer raakvlakken had. Maar dat betekende niet dat ik niet meer aan mijn oude vriendinnen dacht. Integendeel. Op een gegeven moment kwam ik één oude vriendin tegen en het contact was weer als vanouds. We besloten af te spreken en ook met de andere vriendinnen erbij klikte het weer. Een tijd lang planden we elke maand een etentje in, maar helaas liep dit op een gegeven moment spaak. Vier vrouwen betekent ook vier agenda’s en de één heeft het wat drukker dan de ander. Mijn agenda is elke avond leeg, maar een ander heeft misschien een heel druk sociaal leven en is bijna elke avond op pad.

Met één van die vriendinnen heb ik gelukkig nog steeds contact. Inmiddels al weer zo’n jaar of acht denk ik. Zij heeft ook twee kinderen en regelmatig plannen we een date in samen met de kinderen. We zien elkaar niet wekelijks, want zij heeft haar werk en ik heb mijn bedrijf. Maar als we elkaar zien is het altijd gezellig. Een andere vriendin van mij leerde ik kennen via mijn werk. Haar zie ik helaas te weinig. We hebben altijd zo’n leuk contact, het gevoel zit goed en ook de kinderen en onze mannen kunnen het goed vinden samen. Maar het blijft elke keer lastig om een afspraak in te plannen.

Mensen ontmoeten en nieuwe vriendschappen aangaan

Nieuwe vriendschappen kan ik niet opdoen via mijn werk, want ik heb een eigen bedrijf en geen collega’s. Dat vind ik heel jammer en daardoor voel ik mij soms eenzaam. Nieuwe contacten doe ik op via de kinderen. Ik ben iemand die niet schroomt een gesprek aan te knopen. Met sommige moeders van kinderen waar mijn dochter en zoon mee bevriend zijn, klikt het en heb ik een leuk gesprek. Soms hoop ik op een vriendschap, maar meestal blijft dit uit. Hobby’s buitenshuis heb ik de afgelopen zeven jaar niet gehad, omdat ik zo in beslag werd genomen door mijn kinderen en mijn bedrijf. Kortom: de vrienden en vriendinnen die ik heb zijn op één hand te tellen en dat vind ik best jammer. Dit doet trouwens niets af aan de paar vriendschappen die ik heb, want de band met deze vriendinnen waardeer ik erg. Maar als je maar een paar vriendinnen hebt en iedereen heeft het druk, dan zie je je vriendinnen niet vaak. Ik zou graag wat meer vrienden en vriendinnen willen hebben om dingen mee te ondernemen. Jammer genoeg is het aangaan van nieuwe vriendschappen niet zo makkelijk, omdat ik minder mensen ontmoet dan vroeger en omdat de contacten vaak kortstondig zijn. Misschien dat bloggen mij voldoening geeft, omdat ik zo toch een beetje mijn ei kwijt kan en digitaal contact heb met medebloggers.

Herken jij je in dit verhaal en heb jij ook weinig vrienden of vriendinnen? Of kun jij jezelf gelukkig prijzen met een grote en gezellige vrienden- of vriendinnengroep? Ik lees het graag bij de reacties.

mamablog, lifestyleblog, mama lifestyle blog voor mama's (to be), als mamablogger schrijf ik herkenbare verhalen voor elke moeder: werkende mama's, mama's met een eigen bedrijf/ondernemende mama's, thuiswerkmoeders, thuisblijfmoeders, aanstaande moeders, en bloggende mama's

Foto: Pixabay

23 Reacties

  • Channa

    Het verwateren van vriendschappen ken ik helaas. Had hier vooral te maken met andere levensfases. Kregen wij kinderen waren anderen nog aan het feesten, dus dat verwaterde snel. Zomaar ergens nieuwe vriendschappen op doen ben ik ook heel slecht in dus dat begrijp ik helemaal. Toch af en toe net even iets doen wat je normaal niet doet, toch een gesprek aanknopen terwijl je anders weg was gelopen, kan toch helpen!

  • MetMirjam

    Ik heb ook geen rijen vriendinnen, maar ik vraag me altijd af of je wel 10 echte vriendinnen kunt hebben.. Ik heb een paar hele goede met wie ik alles kan delen en daar ben ik heel blij mee! Het verwateren herken ik helaas ook en dat vind ik persoonlijk wel iets lastigs. Het liefst wil je dat het blijft zoals het was, maar als je het gevoel krijgt dat het er gewoon niet meer is, dan houdt je het ook niet echt meer tegen.

  • melissa093

    Heel herkenbaar. Ik heb bijvoorbeeld ook geen collega’s. Toen ik 18 was ging ik samenwonen met mijn vriend en toen raakte ik al mijn vriendinnen kwijt. Ik kom uit een streng gelovige gemeenschap en stapte daar uit, dat kostte me alles. Ik heb inmiddels weer een paar vriendinnen maar zij zijn 15 jaar ouder dan ik. Niks mis mee maar ik mis soms wel een vriendin van mijn eigen leeftijd waar ik wat meer raakvlakken mee heb. Xx

  • sillie

    Nou na/tijdens de scheiding ben ik ook een boel vrienden kwijtgeraakt die blijkbaar geen echte vrienden waren?
    Ik vind het echt goed zo. Serieus- no hard feelings- .
    Ik heb een paar vriendinnen van mezelf, een paar schoolpleinmoedervriendinnen en een paar collega-vriendinnen.
    Bij elkaar echt geen 10 hoor 🙂

  • Eva

    Hmm ik heb juist een grote groep vriendinnen waar ik regelmatig wat leuks mee doe. Niet elke week want dat red ik niet. Maar wij kennen elkaar al sinds de middelbare school dus de band is hecht. Ik vind het jammer dat je weinig vriendinnen hebt. Maar ik zou zeker investeren in een of twee vriendschappen. Dat kan zo waardevol zijn. En aandacht voor elkaar kan ook via appjes gaan en een keer in de maand iets afspreken. Dat kan ook heel goed werken!
    Liefs!

  • Mo

    Ja, wel herkenbaar. Ik heb nooit een hele grote vriendengroep gehad en veel van die vriendschappen zijn ook verwaterd vanwege andere levensfases en afstand. Ik vind het niet erg, trouwens. Ben niet zo’n gezelligheidsdier en de paar vriendschappen die ik heb zijn mij enorm veel waard.

  • joyce

    Dit is zo herkenbaar! Vooral als je een serieuze relatie krijgt en dan ook nog kinderen is het vaak moeilijker om een sociaal leven te hebben. Mijn vrienden zie ik niet vaak hoog uit een paar keer per jaar. Door zoals je net ook al zei vaak drukke schema’s. Dit vind ik niet erg want onze band is goed en des te gezelliger is het als we wel afspreken. Ik snap je wel dat je op sommige momenten je eenzaam kunt voelen. Misschien dat je met de moeders van de vriendjes van je kids een dagje weg kan plannen ” voor de kinderen” en heb je tegelijk de gelegenheid om elkaar wat beter te leren kennen?

  • Daenelia

    Waarom zou dat erg zijn, maar ‘een paar’ vriendinnen te hebben? Je hoeft toch niet elke avond in te plannen, of elk weekend op stap te gaan? Als ik elke maand één keer tijd heb om iets te ondernemen is het veel. En dan heb ik nog geen eens kinderen, dus die extra tijd heb ik ook nog voor mezelf.
    Zolang je maar sociaal bezig bent, met klanten, met andere moeders, met collega’s, familie; dan is het toch goed? Waarom zou je een uitgebreide vriendenkring nodig hebben, waar je voortdurend verplichtingen naar hebt? Voor mij is het heel normaal dat je één of twee vrienden/vriendinnen hebt, en dat is het. In mijn definitie van vriendschap, dan.

  • Lot

    Ik heb eigenlijk helemaal geen vriendinnen op het moment,wel 2 fijne buurvrouwen in mijn nieuwe woonplek sinds 3 jaar.
    Van vroeger heb ik nog af en toe contact met 1 waarmee ik opgroeide en dat is fijn , je gaat gewoon weer verder waar je gebleven was, maar vooral het verleden staat centraal en dat is heel fijn als je al boven de 65 bent.
    In de loop der jaren veel fijne kennissen en collega’s gehad en toen ik gescheiden was via oproep een aantal jaar 1 vriendin gehad, veel single dingen mee gedaan en toen ik weer relatie kreeg verminderde dat en dat is nu ook verwaterd, mede door nu grotere afstand in km en totaal andere opvattingen over huidige leefstijl.

    Vind ik het erg? Nee helemaal niet en ik zoek ook niets verder dan af en toe een praatje.

  • Mathiske's mama blog

    Ik herken het, ik werd op de middelbare school erg gepest dus heb ook heen vriendschappen van toen. Ik heb nu 3 goede vriendinnen. Bij eentje daar van heb ik nu het idee weg mn best te moeten doen omdat zij in een andere fase zit als ik (stappen en feesten VS baby) verder heeft mijn man wel een vriendengroep maar die zien elkaar meer niet als wel en die meiden zijn voor mij meer kennissen als vriendinnen. Ik ben blij met de vriendinnen die ik heb, maar soms heb ik wel gehaald van mijn niet zo drukke sociale leven

  • Linda

    Ik heb nooit veel vriendinnen gehad. Altijd maar een handjevol, maar dat zijn wel de vriendschappen die jaren blijven. Ik vind het trouwens ook lastig hoor wanneer is iets een vriendschap en wanneer ‘lotgenoot’ omdat je in dezelfde situatie zit (collega / hobby/ schoolpleinmoeder etc.). Ik zit nu trouwens in die fase waarin je heel veel tijd steekt in je eigen bedrijf dus vind het ook wel fijn. Hoef je niet continu nee ze zeggen dat je niet kan.

  • Marjon

    Ik mag mij gelukkig prijzen met veel vriendinnen. Ik onderneem graag leuke dingen met ze. De een zie ik misschien wat meer dan de ander, maar iedere keer kunnen we draad gewoon weer op pakken. Liefs Marjon

  • Hanna @ eenbezigbijtje

    Ik vind het ook lastig. Echt goede vriendinnen waarmee ik van alles bespreek heb ik niet echt, al vind ik dit wel in mijn schoonzusje maar dat blijft op sommige vlakken toch anders. Ik heb wel een leuke vriendengroep waarmee we dingen ondernemen en daar ben ik heel erg blij mee, maar soms mis ik ‘diepte’ in die contacten.
    Ik merk nu al dat de hele hechte groep die ik had tijdens mijn studie enorm uit elkaar begint te vallen. We hebben het allemaal druk, wonen inmiddels in hele andere delen van het land..
    Hoewel ik er een tijdje heel erg moeite mee had dat ik niet meer die vriendin/vriend had waar ik alles bij kwijt kon wat ik vroeger wel had heb ik het nu naast me neer gelegd. Ik heb een leuk leven en ga op dit moment niet bewust op zoek naar een ‘diepere’ vriendschap maar geniet gewoon van de dingen die er wel zijn. Wellicht dat ik over een paar jaar wel weer op zoek ga en m’n best doe voor zo’n vriendschap.

  • Marisca | Mama blogger

    Dit is heel erg herkenbaar voor mij! Vroeger maakte ik deel uit van een heel grote groep en ook tijdens weekendbaantjes etc. Ik kende alles en iedereen en het was een top tijd! Toch is dat ook allemaal verwaterd en hoewel ik heel sociaal benen gerust met iedereen praatje aanknoop, worden het geen echte vrienden. Ook ik voel mij weleens eenzaam, misschien ook wel omdat mijn familie zo klein is. Hetzelfde geldt voor mijn man, die verhuisde voor mij van Groningen naar Gouda en was ook meteen serieus etc. Dan is het toch lastiger. Er zijn dagen dat ik hier echt mee kan zitten. Ik spreek het nu ook voor het eerst echt uit…

  • Daisy

    Ik herken mezelf heel erg in je verhaal… een vriend samenwonen een huisje… Ik heb daarnaast ook de ziekte van crohn waardoor ik mezelf een hele periode thuis heb opgesloten, want reizen betekende plekken zonder toilet. Ik moet wel daarbij zeggen dat ik daardoor zelf niet de meest betrouwbare vriendin ben, ik ben soms ineens te ziek voor een afspraak die al stond bv. Wel moet ik zeggen dat er niet heel veel momenten zijn dat ik daarmee zit… Ik ben niet jaloers op verplichte verjaardagen ieder weekend bv. ik heb liever geen verplichtingen, dat komt misschien ook omdat ik ze niet altijd na kan komen. Ik heb een paar vrienden/vriendinnen en eigenlijk vind ik dat voor mijzelf druk genoeg, al is het niet zo dat ik nieuwe vriendschappen zou afketsen.

  • Dina

    Dit is deels wel herkenbaar voor mij ja. Ik heb eigenlijk altijd veel sociale contacten gehad, maar ze zijn veelal wat oppervlakkig geweest. Iedere week stappen doe ik al jaren niet meer (want ik vind dat niets aan) en als al je (oppervlakkige) contacten dat nu juist als hobby hebben, is er weinig diepgang te creëren. Als puber had ik wel altijd veel vrienden, maar vooral ook in meerdere vriendengroepen. Toch voelde ik me altijd eenzaam. Heel gek misschien en ik kan het ook niet echt omschrijven.
    Nu is het juist andersom, ik heb niet heel veel échte vrienden, maar de échte vrienden die ik heb, zijn er wel altijd voor me (en andersom ook) en bij hen voel ik mij juist niet eenzaam. Precies omgekeerd van hoe het vroeger was.

  • Carlijn

    Ik ben van mening dat het om de kwaliteit en niet de kwantiteit gaat. Ik herken je verhaal voor een deel. Heb één of twee mensen die ik wekelijks zie en spreek en daar hecht ik veel waarde aan. De rest (vier, vijf mensen) zie ik maar eens in de twee, drie maanden en dat is dan ook oké. Maar zo te lezen ben jij er iets minder oké mee, dat vind ik wel vervelend om te lezen. Hopelijk vind je snel een parttime baan om nieuwe contacten op te doen!

  • Daily Dee

    Ik heb een paar vriendinnen en dat vind ik oke. We weten van elkaar wat we aan elkaar hebben en dat voelt goed. Daarnaast vind ik het heerlijk om met mijn gezin dingen te ondernemen, en heb ik extra werkzaamheden op mijn werk waar ik veel plezier uit haal, hobby’s, familie en kom soms gewoon tijd tekort 😉 voor alles. Aan de andere kant geniet ik ook enorm van rust en neem ik ook soms ‘IK’- tijd voor mezelf

  • Bo

    Wat fijn om dit te lezen! Sinds ik moeder ben EN ook nog eens verhuisd zijn er vrijwel geen vriendinnen meer over. Ik moet zeggen dat ik het enorm mis en me ook redelijk eenzaam voel. De dagen breng ik (met veel plezier!) door met mijn zoontje. Maar een meiden avond, spontaan een kop thee drinken of iemand waar je heerlijk mee kunt lachen en kletsen…..zucht…..ik heb mijn hoop gevestigd op de basisschool die er over een half jaar aan zit te komen.

    • info@mamalifestyleblog.nl

      Hetzelfde hier dus Bo. Nu ga ik binnenkort ook verhuizen en hopelijk vloeien daar juist wat vriendschappen uit voort. Ik heb in ieder geval al een heel leuk contact opgebouwd met mijn toekomstige buren. We zijn er nu namelijk elk weekend om te klussen. Ik hoop in mijn nieuwe woonplaats vriendschappen op te kunnen bouwen. Lastig hè wanneer je wat ouder bent. Vroeger ging het sluiten van vriendschappen een stuk makkelijker, op school bijvoorbeeld.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *