Onze kinderen gaan naar een andere school

onze kinderen gaan naar een andere school, mamalifestyleblog, mamablog, mamablogger

Het was eventjes stil op mijn blog en dat had een reden. De afgelopen weken was het heel hectisch bij ons thuis, want onze kinderen gaan naar een andere school. Dat is heel plotseling zo besloten. Hoe dat zo is gekomen, vertel ik je in deze blog.

Verhuizen naar een andere plaats

In december kochten we ons nieuwe huis in een andere plaats. We zouden na een flinke verbouwing van een stad naar een dorp verhuizen op 15 minuten met de auto van ons oude huis. De bedoeling was dat onze kinderen – in ieder geval dit schooljaar – op hun oude school zouden blijven. Ik zou dan een soort taxichauffeur worden die dagelijks haar kinderen naar school zou brengen en weer zou ophalen. Elke dag vier autoritjes van 15 minuten klonk niet heel aantrekkelijk, maar ik nam het maar op de koop toe. We zouden in ieder geval naar een heerlijke woonplaats verhuizen.

Onze zoon laten switchen van school & onze dochter niet van school laten veranderen

Toen bedachten we ons dat het voor onze zoon misschien wel goed zou zijn om na een jaar van school te switchen. Hij is nog maar zes, moet nog zes jaar naar de basisschool en dan zou het zonde zijn als hij die zes jaar in onze oude woonplaats naar school zou gaan. Een sociaal netwerk opbouwen is toch een stuk makkelijker als je in je woonplaats naar school gaat. Denk alleen al aan het maken van speelafspraakjes na school. We hielden dit voor ogen, maar zouden hem in ieder geval nog een jaar op zijn oude school laten zitten zodat hij rustig kon wennen aan zijn nieuwe woonomgeving.

Onze dochter zouden we op haar oude school laten zitten, zodat ze de basisschool daar af kon maken. Zij heeft al zo’n vriendenkring opgebouwd op die school, dat wilden we haar niet afnemen. Bovendien gaat ze al naar groep zes en heeft ze nog maar drie jaar te gaan. Die drie jaar heen en weer rijden had ik er zeker wel voor over. 

Wennen aan ons nieuwe huis

Al vlak na onze verhuizing bleek dat onze kinderen – en wij ook – vrijwel gelijk gewend waren aan ons nieuwe huis. Niet zo heel gek wanneer je je bedenkt dat we hier bijna een half jaar hebben staan klussen. We hebben er dus heel wat uurtjes doorgebracht voordat we er introkken. We verhuisden één dag voor de zomervakantie, dus onze kinderen konden gelijk volop genieten van ons nieuwe huis. Maar ook buitenshuis ging het wennen heel goed. Onze kinderen maakten heel makkelijk contact met kinderen in de speeltuin. Wat dat betreft merk ik echt verschil tussen een dorp en een stad. In onze nieuwe woonplaats betrekken andere kinderen onze kinderen heel snel bij hun spel. In onze vorige woonplaats was ieder meer op zich, op de kinderen in onze oude straat na dan. Er waren sowieso al heel wat minder kinderen in onze vorige omgeving, omdat we midden in de stad woonden. 

Vriendjes en vriendinnetjes maken

Ondanks dat er wat sociale contacten werden gemaakt in de speeltuin besefte ik wel dat de vriendschappen nooit zo hecht zouden zijn als wanneer de kinderen hier ook naar school zouden gaan. En wanneer de school weer zou beginnen, zijn alle kinderen weer bezig met hun vriendjes en vriendinnetjes van school. In het zwembad kwam ik tot het besef dat het misschien beter zou zijn dat niet alleen onze zoon, maar ook onze dochter hier naar school zou gaan. Je moet je voorstellen dat er in onze nieuwe woonplaats een zwembad is waar ik de hele zomer groepjes jongens en meisjes samen naartoe zag gaan, zonder ouders. Ik bedacht me dat onze kinderen misschien niet zo snel dat soort dingen zouden gaan doen wanneer ze naar de school in onze vorige woonplaats zouden blijven gaan. Je blijft dan toch altijd wat meer een buitenstaander.  Ik zou het echt jammer vinden wanneer onze kinderen in onze nieuwe woonplaats geen vriendenkring op zouden bouwen, omdat ze in een andere plaats naar school zouden gaan. Ik zou dat echt als een gemiste kans zien en dat zou ik mezelf echt kwalijk nemen als ik ze dat zou ontnemen. 

Onze dochter ook naar een andere school?

In de tweede helft van de zomervakantie kwam ik tot dit inzicht en besprak ik dit voorzichtig met onze dochter. We zaten in de auto toen ik haar vroeg of zij het misschien een goed idee zou vinden wanneer ze over een jaar in haar nieuwe woonplaats naar school zou gaan. Ze zei even niets en ik liet het maar rusten. Tot de volgende dag. Toen kwam onze dochter er zelf op terug. Ze had er goed over nagedacht en zei dat ze dan maar beter meteen dit schooljaar naar de nieuwe school kon gaan, want dan kon ze drie in plaats van twee jaar naar haar nieuwe school toe. Ten eerste vond ik het heel goed dat ze er rustig over had nagedacht en ten tweede was ik het helemaal met haar eens dat drie jaar beter is dan twee jaar. Dan heeft ze toch een extra jaar om een nieuw leven op school op te bouwen.

Kennismaking nieuwe school

Het was zomervakantie en de school was nog gesloten, dus bellen naar de nieuwe school ging niet. Ik waagde er een mailtje aan en ontving nog dezelfde dag een reactie van de directrice. Of we de week erna (dit was de vierde week van de vakantie) op kennismakingsgesprek wilden komen. Mijn vriend kon helaas niet mee, dus ik ging alleen met de kinderen. Na een gesprek inclusief rondleiding van in totaal twee uur kwamen we alledrie heel enthousiast uit de school. We hadden een heel goed gevoel over de school en besloten het te doen: de kinderen zouden naar de school in onze nieuwe woonplaats gaan. 

Wennen aan de nieuwe school

Ze startten al gelijk de eerste schooldag na de zomervakantie op hun nieuwe school. Omdat we de beslissing zo onverwachts en plotseling hebben gemaakt, hebben onze kinderen nog niet eens afscheid kunnen nemen van hun oude school en klasgenootjes. De afgelopen weken waren heel hectisch. Zowel qua regelwerk, wennen en alles wat er emotioneel bij komt kijken. Een nieuwe school is niet niks, zeker niet voor een kind van negen. Of eigenlijk: juist voor een kind van negen moet ik zeggen. Het wennen op de nieuwe school gaat met ups en downs, maar over het algemeen doen onze kinderen het heel goed. Onze zoon zit nu in groep drie en voelde zich vanaf dag één alsof hij al jaren naar deze school gaat, maar onze dochter heeft wat meer tijd nodig. Wennen aan een nieuwe school, nieuwe kinderen en andere lesmethodes heeft gewoon even tijd nodig. Net als het gemis van haar vriendjes en vriendinnetjes van haar oude school wat een beetje moet slijten. Gelukkig is er WhatsApp zodat onze dochter contact kan houden met haar vriendinnetjes en is een speelafspraakje zo gemaakt, omdat ik de telefoonnummers van de ouders van haar vriendjes en vriendinnetjes heb én een auto heb wat het ook makkelijker maakt.

Extra ondersteuning

 Ik heb nog steeds een heel goed gevoel bij deze school. Zoals ik al zei, gaat het met onze dochter ook goed, maar is het toch nog even wennen voor haar. Dagelijks check ik met haar hoe haar dag was, of er nog dingen zijn gebeurd, of ze zich prettig voelt of niet. Petje af voor de meester, de directrice en de intern begeleider die onze dochter gelijk extra ondersteuning aanboden, omdat onze dochter ineens Engelse les had en er niets van begreep. Op deze school hebben ze namelijk al vanaf de kleuterklas Engelse les en op de oude school heeft onze dochter nooit Engels gehad. Omdat deze school een heel stuk kleiner is in vergelijking met de vorige school (200 in plaats van zo’n 450 leerlingen) zijn de lijnen korter en daar houd ik van. Bovendien polsen de directrice en intern begeleider regelmatig bij me hoe het met de kinderen gaat. De nieuwe school stelt alles in het werk om het onze kinderen zo comfortabel mogelijk te maken.

Hectische periode

Kortom: het was best een hectische periode. Onze kinderen staan altijd op de eerste plaats en hadden en hebben nu wat extra aandacht nodig. Dat niet alleen,  ik moest nog een hele stapel administratie wegwerken na de zomervakantie én ik startte nog een paar nieuwe zakelijke projecten dus vandaar dat ik een blogpauze had ingelast. Geen geplande blogpauze, maar ik kwam er gewoonweg geen enkele dag aan toe om te schrijven. We komen steeds meer in wat rustiger vaarwater en de stapel administratie is ook aardig geslonken, dus vanaf nu kun je weer regelmatig blogs van mij verwachten. Dagelijks durf ik nog niet te beloven, maar we zullen zien hoe ver ik kom.

Is jouw kind ook weleens van school gewisseld bijvoorbeeld door een verhuizing? Hoe heb jij dit ervaren en hoe snel was jouw kind gewend? Waar liep jij tegenaan als ouder? Praat erover mee bij de reacties.

mamalifestyleblog, mamablog , mamablogger, blog voor ondernemende moeders, eigen bedrijf, ZZP, mompreneur

Volg je mij al op Facebook en Instagram?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *