Ik laat mijn kinderen aardig vrij. Maar ik zie ook ouders om me heen die hun kind wat meer pushen en behoorlijk prestatiegericht zijn. Mamablog, mamablogger
Kind & opvoeding

Ouders die hun kind pushen/prestatiegericht zijn

Sinds ik moeder ben, kom ik veel in contact met andere ouders. Met ouders van vriendjes en vriendinnetjes van mijn kinderen, ouders van klasgenootjes en vaders en moeders die ik tegenkom bij zwemles. Sommige van deze ouders laten hun kind aardig vrij, maar bij sommige ouders zie ik dat ze best pushend/prestatiegericht zijn richting hun kind.

Zindelijkheid

Als voorbeeld haal ik als eerste maar het onderwerp zindelijkheid aan. Mijn dochter was op haar derde overdag droog, maar ’s nachts nog niet zindelijk. Ik vond dit niet erg, want ik denk dat ieder kind zijn/haar eigen tempo heeft en uiteindelijk wordt elk kind zindelijk.

’s Nachts droeg mijn dochter een luierbroekje en dat ging jarenlang prima. Andere ouders leken zich hier drukker om te maken, want zo kreeg ik eens de opmerking dat het wel heel vervelend was dat mijn dochter ’s nachts “nog steeds” niet zindelijk was. Maar zolang mijn dochter het niet vervelend vond, vond ik dat ook niet. De enige ergernis vond ik de bemoeienis van andere ouders.

Na haar zevende verjaardag wilde mijn dochter heel graag zindelijk worden. Ik legde haar uit wat een plaswekker was en vroeg haar of ze de plaswekkertraining wilde doen. Dat wilde ze heel graag. Ik bestelde de plaswekker, we gingen direct aan de slag en binnen twee weken was ze zindelijk.

Zwemles

Ook met zwemles ergerde ik me soms aan prestatiegerichte ouders. Natuurlijk vond ik het fijn wanneer mijn dochter het zwemmen onder de knie zou krijgen, want het is natuurlijk een stuk veiliger wanneer je kind kan zwemmen. Maar bovenal zag ik zwemles als een leuke hobby voor mijn dochter. Ze beleefde namelijk ontzettend veel plezier aan de zwemlessen.

Tijdens de zwemlessen hoorde ik om mij heen geklaag van andere ouders dat het allemaal niet snel genoeg zou gaan. Ik vond het tempo minder belangrijk, zolang mijn dochter het maar naar haar zin had.

Binnen anderhalf jaar haalde ze haar A- en B-diploma, maar voor mijn dochter had het nog veel langer mogen duren, omdat ze er zo van genoot. En ik had het ook niet erg gevonden.

Nadat mijn dochter haar zwemdiploma’s A en B op zak had, vroeg ik haar of ze verder wilde zwemmen voor haar C-diploma. Ik vond een zwem ABC wel een goed idee, maar mijn dochter was minder enthousiast en dus mocht zij iets anders gaan doen. A en B vind ik een must en C zou leuk zijn, maar het hoeft niet.

Hobby’s

Omdat mijn dochter klaar was met zwemmen, mocht zij een hobby uitkiezen. Mijn dochter wilde graag op blokfluitles. Leuk dat mijn dochter een muziekinstrument wilde leren bespelen. Ze pikte het noten lezen vlot op, maar na een half jaar wilde ze toch liever stoppen. Ik merkte al dat ze het niet meer zo leuk vond, want thuis wilde ze niet meer oefenen en als ze al haar huiswerk deed, dan floot ze maar een paar minuten en was ze er daarna weer klaar mee.

Een sportieve hobby vond mijn dochter in ritmisch gym. Een jaar lang heeft zij elke zaterdagochtend gegymd. Op een gegeven moment merkte ik dat mijn dochter geen zin meer had om op zaterdagochtend te gymmen. Ik vroeg haar of ze gym nog leuk vond en toen zei ze dat ze liever wilde stoppen. Prima, ze moet een hobby natuurlijk wel leuk vinden. Dat moet ook de reden zijn om een hobby te hebben.

Ik heb met haar afgesproken dat we nu een paar keer per maand lekker gaan zwemmen. Gewoon recreatief. In de tussentijd kan mijn dochter rustig nadenken of ze een hobby wilt beoefenen en wat haar dan leuk lijkt. Een hobby staat voor mij namelijk synoniem voor het ontdekken van wat een kind leuk vindt en waar hij/zij blij van wordt.

Keuzevrijheid

Zo ken ik ook ouders die voor hun kind bepalen op welke hobby’s/sport hun kind gaat. Soms krijg ik het gevoel dat ouders hun eigen niet verwezenlijkte dromen en doelen op hun kinderen projecteren. Natuurlijk is het fijn als je je kind informeert en stimuleert, maar het is goed als je je kind keuzevrijheid geeft.

Wat voor het uitzoeken van hobby’s geldt, geldt ook voor toekomstige studies en beroepen. Mijn dochter moet vooral doen wat zij wilt en wat haar gelukkig maakt. Ik zal haar zoveel mogelijk bijstaan met raad, maar de keuze ligt bij haar. En wat voor mijn dochter geldt, geldt natuurlijk ook voor mijn zoon.

Hoe vrij laat jij jouw kind? Laat je hem/haar zelf bepalen welke hobby hij/zij doet? En sta jij er qua zwemles ook zo ontspannen in of ben jij meer gefocust op prestatie? Ik lees het graag bij de reacties.

mamablog, lifestyleblog, mamalifestyle, mama lifestyle blog, mamablogger, lifestyleblogger, familyblog, familyblogger, blog voor moeders

Volg mij via BloglovinTwitterFacebook of Youtube

10 Reacties

  • Josan

    Ik weet niet zozeer of het een kwestie is van eigen dromen verwezenlijken of je kind leren dat het ook wel eens iets moet doen wat het niet leuk vind. Volhouden en doorzettingsvermogen tonen. Eigenschappen die steeds zeldzamer worden bij kinderen. Mijn dochter zou bijvoorbeeld niet na een half jaar mogen stoppen met muziekles. Niet omdat ik pusherig ben, maar wel omdat ze moet leren dat ls je ergens aan begint je het ook moet afmaken. Nu begon mijn dochter ook niet met blokfluitles. Dat had ik zelf al als kind gedaan en ik kan me niet voorstellen dat je hierdoor liefde voor muziek krijgt. Ze begon met viool dat had ik namelijk ook gewild destijds maar mocht niet. Zij mocht het wel op voorwaarde dat ze het minimaal 1 jaar volhield. Dat deed ze. Inmiddels zit ze in jaar 2, heeft een gloednieuwe viool gekregen…dat mag maar we gaan het nu weer minimaal 1 jaar volhouden en niet tussentijds stoppen omdat ze het misschien wel niet meer zo leuk vind.
    Momenteel zit ze niet op een hobby. Wel zijn we ons aan het orienteren. Mochten we iets vinden, dan weet ze dat ze dit ook weer mininaal 1 jaar moet volhouden tussentijds wordt niet geswitcht. Daar ben ik streng in en ze weet dat ze dan ook maar alle motivatie uit haar tenen moet halen om zich er na toe slepen. Het zorgt er in elk geval voor dat ze nadenken over wat ze willen en niet impulsief maar aan van alles en nog wat beginnen. Maar ze mag van mij best elk jaar een andere hobby.

    • info@mamalifestyleblog.nl

      Ik vind doorzettingsvermogen ook belangrijk Josan. Aan de andere kant vond ik het niet prettig dat mijn dochter telkens met tegenzin ernaartoe ging. Ik denk dat het met ritmisch gym ook wel meespeelde dat de groep bijna voor de helft uit kleuters bestond terwijl zij ruim 7 is. Ze mag nu goed nadenken over wat ze wilt gaan doen, want bij een volgende hobby is het natuurlijk wel de bedoeling dat ze het wat langer volhoudt.

  • Sjoukje - www.meergeldminderstress.nl

    Ik vind dit ook wat dubbel. Wij zijn niet heel pusherig geweest als het gaat om dingen als zindelijk worden, maar ik ben net als Josan ook wel erg voor het kweken van doorzettingsvermogen. Mijn dochter zat op ballet toen ze drie was, en daar wilde ze op een gegeven moment vanaf. Ze heeft het een heel schooljaar gedaan, en was het zat. Dat vond ik prima natuurlijk (ook wel heel jammer overigens, het was zo schattig!). Nu doet ze een proefcursus tennis. Ook leuk, en ook prima als ze dat over een tijdje zat is, want we lenen het racket en in de winter is er geen les. Als ze straks echt een sport kiest, wil ik wel dat ze het inderdaad minimaal een paar jaar. Punt is natuurlijk ook dat als je nooit ergens lang mee bezig bent, ook nooit ergens goed in wordt. En dan weet je ook niet echt of je het niet leuk vindt omdat je het niet goed kan, of dat je het niet leuk vindt omdat je het echt niet leuk vindt. Mijn zoontje begint nu pas een beetje echt te voetballen (na twee jaar dromen en over de bal heen vallen). Als hij het niet vol had gehouden, had hij groot geworden met het idee dat hij niet kon voetballen. In zijn team werd hij regelmatig het Pieter van de Hoogenbandje genoemd (hij kan inderdaad wel heel goed zwemmen). En nu blijkt dat hij best kan leren voetballen, hij was er gewoon nog niet eerder aan toe. Overigens kwam hier weinig pushen van onze kant aan te pas, hij vindt het vanaf dag 1 al geweldig, en wil eigenlijk ook altijd wel gaan. Dat ligt zeker niet aan mij (als we weer eens op zaterdag om kwart voor 7 eruit moeten omdat hij ergens in de polder met min 3 moet gaan voetballen…). 🙂

    • info@mamalifestyleblog.nl

      Ik hoop dat mijn dochter nu ook een hobby vindt waar ze echt haar ei in kan en wat ze een langere tijd volhoudt Sjoukje. Voorlopig even geen hobby. Eerst maar eens goed nadenken. Wat fijn dat je tennisracket kan lenen. Het zou inderdaad zonde zijn als je dochter besluit te stoppen met tennis wanneer je (net) een duur racket hebt aangeschaft.

  • tineke

    Ik ben het wel met bovenstaande reacties eens. Soms is het heel goed om juist even door te halen wanneer het moeilijk is, en de zin er een beetje af is. Dat vormt ook karakter. Maar dat ligt ook erg aan de situatie. Soms is het ook gewoon goed om te stoppen. Maar een kind moet wel weten dat je niet zomaar iets aan de kant kan schuiven omdat je geen zin meer hebt terwijl er wel veel geld en tijd ingestoken is. Wat betreft zindelijkheid ligt het ook erg aan het kind. Bij sommige kinderen lukt het ’s nachts gewoon niet en is het beter om het tijd te geven. Maar pas op dat je een kind niet gemakzuchtig maakt denk ik dan. Het zal zo veel dingen tegenkomen waar het moeite voor moet doen, en daar moet het wel sterk genoeg voor zijn.

    • info@mamalifestyleblog.nl

      Met zindelijkheid wilde het helaas echt niet vlotten Tineke. En alhoewel ik in dit artikel misschien wat nonchalant overkom, hebben we wel met tussenpozen geprobeerd om haar ’s avonds wakker te maken om haar te laten plassen. Maar om eerlijk te zijn, is ze niet één nacht droog gebleven. Zelfs niet als we haar ’s avonds lieten plassen. Ik ben blij dat de plaswekker bestaat. Dat was in ons geval echt een goede methode.

  • Lisette

    Een lastig dilemma. Ik schreef eerder juist een blog over pushende ouders, waar ik er ook een van ben. Dit gaat dan met name om het schoolwerk.
    Ik ben namelijk niet gezegend met gemotiveerde kinderen die zelf actief aan de slag gaan of dingen zoeken. Hoe minder ik ze motiveer, hoe meer ze op de bank ploffen. Ik moet ze over drempeltjes helpen met hobby’s die ze uiteindelijk best leuk blijken te vinden, of huiswerk dat toch uiteindelijk wel meevalt.
    Inderdaad heb ik de zindelijkheidstraining laten gaan (ik ben gewoon te lui, ze hebben het niet van een vreemde) maar bij bepaalde zaken merk ik gewoon dat het beter werkt als ik ze motiveer. Dat ze de uitdaging weldegelijk nodig hebben en er blij van worden, maar het zelf nog niet inzien. Daar zijn het kinderen voor…
    Leuk om dit te lezen in ieder geval!

    • info@mamalifestyleblog.nl

      Alhoewel het lijkt dat mijn dochter makkelijk het bijltje erbij neergooit, omdat ze bij twee hobby’s is afgehaakt, vind ik haar wel een doorzetter Lisette. Dat uit zich met name op het gebied van school/leren. De eerste jaren op school had ze soms moeite met het opnemen van bepaalde lesstof, maar door extra hard te werken, is ze nu bij. Thuis is ze altijd aan het schrijven, rekenen, tekenen en verzot op het Jeugdjournaal, dus ik heb hoop dat het met het huiswerk maken wel goed zal komen (helemaal als ze net zo ijverig is als ik haha).Lijkt me trouwens leuk om haar met haar huiswerk te helpen. Hoe motiveer jij je kinderen om hun huiswerk te maken. Herinner je ze eraan of help je met het huiswerk? En maken jouw kinderen hun huiswerk nog op papier of gebeurt dat tegenwoordig allemaal digitaal?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *