Sheila's baby was een huilbaby. Mama lifestyle blog, mamablogger, mama blog, mamalifestyle, babyblog, babyblogger
Zwanger & baby

Sheila’s baby was een huilbaby

Wanneer je pas een baby’tje hebt gekregen, komt er heel wat op je af als kersverse moeder. Het zorgen voor een baby is misschien allemaal nog helemaal nieuw voor je, je moet nog herstellen van je bevalling en dan zijn er ook nog de nachtvoedingen die je je nachtrust kosten. Als nieuwe moeder moet je samen met je kindje een heel nieuw ritme vinden en meestal gaat dit na verloop van tijd steeds beter. Maar wat als je baby een huilbaby is, een heel groot deel van de dag en misschien ook wel ’s nachts huilt? Hierdoor veel te weinig slaapt, nog vermoeider wordt en nog meer gaat huilen? En wat betekent dit voor jou als moeder wanneer je baby zoveel huilt dat jij er moedeloos van wordt en min of meer op je tandvlees loopt? Dat je zelf ook zo vermoeid ervan bent, geen oplossing weet voor het huilprobleem van je baby of misschien al meerdere oplossingen hebt geprobeerd zonder resultaat? Het gevoel te hebben dat je allesbehalve op die mooie, roze wolk zit, door het voortdurende huilen van je kindje niet van het moederschap kunt genieten en het gevoel hebt in een vicieuze cirkel te zitten?

Vandaag deel ik met jou het verhaal van Sheila. Sheila’s baby was een huilbaby. Wat heeft Sheila gedaan om te proberen de oorzaak van het overmatige huilen van haar dochter te achterhalen? Hoe lang heeft dit geduurd en hoe gaat het nu met haar kindje? Sheila vertelt jou haar verhaal.

Sheila's baby was een huilbaby. Mama lifestyle blog, mamablogger, mama blog, mamalifestyle, babyblog, babyblogger

Huilen van voeding tot voeding

Op 24 april 2016 werden wij, na een bevalling van vier dagen, ouders van onze dochter Maud. Wat een roze wolk had moeten zijn, werd een nachtmerrie. Nadat de hulp van de kraamhulp stopte, nam het huilen van Maud toe. Wanhopig als ik was (mijn eerste kindje, zware bevalling achter de rug die eindigde in een keizersnede, een pedagogisch beroep hebben) vroeg ik om hulp bij het CJG. Helaas zonder succes. Ik werd naar huis gestuurd met een folder met tips en de dodende woorden ” Lees dit maar door, maar eigenlijk doe je alles al.”.

Hulp inschakelen

De volgende dag ging het echt mis. Maud huilde inmiddels van voeding tot voeding en het lukte mij niet meer om haar te troosten en stil te krijgen. Het huilen was toegenomen tot circa 14 uur per dag. ’s Avonds belden we de huisartsenpost, omdat het niet meer ging. Zo begon onze reis. Via de huisartsenpost werd zij uiteindelijk opgenomen in het ziekenhuis volgens het protocol voor huilbaby’s. Daar hadden we eindelijk het gevoel dat we werden gehoord en dat er gekeken werd hoe we geholpen konden worden.

Na vijf dagen gingen we met ontslag en werd er meegedacht over nazorg. De dag na ons ontslag had de maatschappelijk werkster een voorstel. En de volgende dag kwam er al iemand van Cardea Dialoog voor een intakegesprek. Ons leven kwam een beetje op de rit nu we de juiste hulp hadden gevonden.

Zwangerschapsverlof voorbij & naar de kinderopvang

Toen was mijn verlof voorbij en moest ik weer aan het werk. Alle onzekerheden en spanningen kwamen terug. Hoe zou de kinderopvang reageren als Maud te veel huilde? Werd ze dan weggestuurd? En hoe moest dat dan met mijn werk? En wat als ze daar niet sliep?

De eerste maanden was de combinatie van werk en huilbaby erg zwaar. Dolblij dat ik afleiding had op mijn werk, maar tegelijkertijd was ik ook de uren tot ik Maud weer moest ophalen op de crèche aan het aftellen. Was ik nu wel zo blij om moeder te zijn? Er ging zo veel door mijn hoofd.

Koemelkvrij dieet

Na maanden aan de bel trekken, een lang traject, blijkt zij te reageren op koemelkeiwit. Omdat ze niet aan de klassieke kenmerken voldoet (spugen, uitslag, diarree) wordt het niet erkend. Maar wij zien een heel ander meisje nu ze koemelkvrij eet en drinkt. Ze heeft geen buikpijn meer en kan daardoor slapen. De cyclus van buikpijn, huilen, niet slapen en nog meer huilen is nu doorbroken en mijn leven als mama begon toen mijn dochter bijna 10 maanden was.

Sheila, heel erg bedankt voor het delen van jouw verhaal. Wat heftig dat jouw kindje zoveel huilde en buikpijn had. Wat goed dat een koemelkvrij dieet zo goed helpt en wat heerlijk dat je dochter nu een tevreden kindje is en jij eindelijk van het moederschap kunt genieten.

Is/was jouw baby ook een huilbaby en wil jij ook jouw verhaal delen? Stuur dan een mailtje naar info@mamalifestyleblog.nl. Wil jij graag een reactie achterlaten voor Sheila of meepraten over dit onderwerp? Je kunt dit doen onder dit artikel.

 

2 Reacties

  • Denise

    Denk dat een belangrijke tip voor alle ouders is, vraag om hulp. Als de mogelijkheid er is om je ouders op je kindje te laten passen (zeker me een huilbaby) gewoon doen! Mijn partner was een huilbaby en zijn moeder vertelde dat ze door veel van haar vrienden geholpen werd. Dan namen ze de hem even een paar uurtjes zodat zij weer kon opladen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *