sinterklaasavond, feest van emoties: spanning, irritatie, teleurstelling, vreugde, sintmoe en pietendiscussie
Kind & opvoeding

Sinterklaasavond: spanning, irritatie, teleurstelling, vreugde en sintmoe

Tjonge jonge. Wat duurde de aanloop naar pakjesavond toch ontzettend lang. Te lang. Drie weken, die voorbij leken te kruipen, moesten mijn kinderen in spanning wachten op het beloofde lekkers. En dan maar hopen dat er bij dat lekkers de hele inhoud van hun verlanglijstje zat.

De spanning werd alsmaar opgevoerd door de intocht, pieten die op school kwamen, pietengym, sinterklaasfeest van de gymvereniging, pieten op het kinderdagverblijf, schoentjes zetten en de pieten waar je in alle winkelcentra tegenaan botste. En niet te vergeten het Sinterklaasjournaal.

Irritatie

De spanningsboog stond al heel lang strak bij mijn kinderen. Te strak en er zat geen rek meer in. Vanaf zaterdagochtend 6 uur waren mijn kinderen aan het aftellen tot hét moment. Dat ellenlange wachten uitte zich bij mijn dochter in een zeer kort lontje. Elk minuscuul en onbenullig voorval was reden tot irritatie of ruzie.

Teleurstelling

Aan het eind van de middag was de storm bij mijn dochter eindelijk geluwd. Totdat ze op ontdekkingstocht ging en buiten de felbegeerde juten zakken spotte. Oeps, dat was niet de bedoeling. Toen ik haar zei dat ze moest wachten met het uitpakken van de buit tot na het avondeten, ontplofte ze. Wat was ze teleurgesteld. En ik kan mij haar teleurstelling heel goed voorstellen. Als je mij een snoepje voorhoudt en ik mag het niet opeten, ben ik ook teleurgesteld en wil je ook niet met mij te maken hebben. Na een goed gesprek en een dikke knuffel was de rust nog niet wedergekeerd, maar konden we het uitpakken nog wel heel eventjes uitstellen.

Vreugde

Toen ik nog met mijn vriend in conclaaf was over het exacte moment (eerst uitpakken en daarna het toetje dan maar?) hadden mijn kinderen hun geduld toch echt verloren en al toegeslagen. Als twee wolven vielen ze aan. De cadeaus werden uit de zakken getrokken en uit de verpakking gegrist. Konden ze maar net zo goed en snel opruimen als cadeautjes uitpakken……..

Hun vreugde en oorverdovende gejoel waren voor mij het ultieme bewijs dat de cadeautjes in de smaak vielen. Bij mijn dochter was een hele last van haar kleine schouders afgegleden. De opluchting was van haar snoetje af te lezen en ze straalde weer als vanouds. De Sint had eindelijk cadeautjes gebracht. Ben je nog benieuwd welke sintcadeautjes ze hebben gekregen?

Sintmoe

En ik? Ik ben ook opgelucht. Blij dat we de lieve, goede Sint weer mogen uitzwaaien. Het waren drie leuke, maar ook lange weken. En dan de huidskleur van de pieten waar maar niemand over uitgepraat raakt. Iedereen heeft er een mening over en als je hier eerlijk voor uitkomt, kun je scheldkanonnades of zelfs dreigementen verwachten. Wat kunnen volwassenen zich toch vreselijk gedragen. Het sinterklaasfeest, een feest voor kinderen, wordt besmeurd door de eindeloze pietendiscussie.

Welke kleur schmink de pieten moeten opsmeren? Ach, daar laat ik mij maar niet over uit. Voor ik het weet, heb ik een doodsbedreiging aan mijn adres. Het enige wat ik hierover kwijt wil, is dat mijn kinderen in de Sint geloven en er heilig van overtuigd zijn dat de pieten een zwarte toet hebben van het roet.

Hoe was jouw sinterklaasavond en konden jouw kinderen ook moeilijk met de spanning omgaan? Ben jij ook blij dat pakjesavond erop zit? Ik lees het graag bij de reacties.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *