Patricia's te vroeg geboren baby overleed kort na de bevalling, prematuurbaby, mamalifestyleblog, mamablogger
Zwanger & baby

Patricia’s te vroeg geboren baby overleed kort na de bevalling

Ik heb talloze verhalen over te vroeg geboren baby’s geplaatst op mijn blog. Verhalen van ouders van prematuurbaby’s die het ondanks hun vroeggeboorte hebben gered. Baby Levi heeft het ondanks zijn strijd helaas niet gered. Levi werd geboren bij een termijn van 24,4 weken. Zijn ouders en familie hebben kort na de bevalling afscheid van hem moeten nemen…. Vandaag deel ik met jou het ontzettend verdrietige verhaal van moeder Patricia over haar Levi…

Het verhaal van Patricia

Mijn man en ik besloten om voor een kindje te gaan. Na 2 maanden hadden we een positieve test in handen, we waren zo gelukkig. De zwangerschap verliep heel goed. Alle controles waren goed en na de 20 weken echo durfde ik eindelijk te hopen dat alles goed kwam. 

Bloedingen – 24 juli

Ik was aan het werk toen ik last kreeg van buikkrampen. Ik dacht aan een griepje dus ik heb de hele middag doorgewerkt. ’s Avonds zat ik op de bank met venkelthee, maar het hielp niet. Ik dacht dan neem ik lekker een warme douche en ga ik daarna naar bed. Na een uur in bed te hebben gelegen ging ik naar de wc. Ik had bloedingen…  We namen meteen contact op met de verloskundige en zij kwam bij ons thuis. Ik had toen 2 cm ontsluiting en moest direct naar het ziekenhuis. 

Weeënremmers – 25 juli

In het ziekenhuis aangekomen kreeg ik weeënremmers  en een spuit voor de rijping voor de longen van ons zoontje. Verder konden ze niks voor mij doen. Ik werd overgeplaatst naar het UMC Radboud. 
Toen we daar aankwamen was het 25 juli rond 6.00 uur s’ morgens had ik al 6 cm ontsluiting. 
 

De bevalling

Het was 11.45 uur en de weeën werden steeds heftiger. Ik zat op 9 cm ontsluiting. Op dat moment zei de gynaecoloog dat de bevalling ging beginnen. Hij vertelde dat wanneer de kleine aan zou geven dat hij het kon, dat ze hem dan zouden helpen. Maar als er wat met mij zou gebeuren, dan zouden ze voor mij kiezen en zouden ze niets voor de kleine doen. We gingen beginnen. Geloof mij, ik ben nog nooit zo bang geweest in mijn leven. Ik bedacht bij mezelf “Hoe kan ik nu al gaan bevallen? Hij is nog veel te klein.”.  Om 12.00 uur begonnen de persweeën en om 12.06 uur is ons zoontje LEVI geboren. Hij was 28 cm en 665 gram. 
 

De dagen na de bevalling

Een dag naar de bevalling kregen we te horen dat Levi 2 hersenbloedingen had gehad. Donderdag was de bloeding iets groter geworden en op vrijdag kregen we te horen dat het stabiel was. Meteen werd ons verteld dat er een grote kans was dat hij hier wat aan over zou houden. We hebben toen een gesprek gehad over hoe het nu verder zou gaan. Buiten zijn hersenbloedingen waren zijn longen niet rijp en hij kon niet zelfstandig ademen en had zwakke darmpjes. Zaterdag was een hele bijzondere dag. Naar omstandigheden ging het goed met hem. Zijn beademing stond nog maar op 10%, de rest deed hij zelf. Hij had zelfs voor het eerst zijn ogen open. We kregen weer hoop. 
 

Stoppen met de behandeling – 30 juli 

We werden gebeld door het ziekenhuis dat het niet zo goed ging. Levi had ook weer 100% beademing nodig. En ze vermoedden dat hij een darminfectie had. Binnen 15 minuten waren we in het ziekenhuis. Levi’s beentje was donker aan het worden, waarschijnlijk kwam dit door een beknelling. We kregen meteen een gesprek met de kinderarts. Hij bevestigde dat het een darminfectie was en ze gingen met medicatie starten, want een operatie was onmogelijk, en de kans dat hij het ging overleven was klein.
 
Familie die Levi nog wilden zien, moesten naar het ziekenhuis komen. Onze wereld stortte in. Hoe kan dit nou gebeuren, gisteren ging het zo goed met hem?  Na een uur kwam de kinderarts al bij ons en vertelde dat de medicatie niet aansloeg. Het zou voor ons zoontje beter zijn om de behandelingen te stoppen. Hoe moeilijk het ook was, mijn man en ik stemden daarmee in, want hoe ver moet je gaan? Hoe lang moet hij vechten in zo’n oneerlijke strijd? Hij was zo klein en zo sterk. Het werd allemaal teveel en zijn kleine lichaam kon dit niet aan. 
 
We hebben hem laten dopen, de familie was erbij. Daarna hebben we afscheid genomen en is hij overleden in het bijzijn van zijn familie. Voor het eerst mocht ik hem vasthouden, slechts een half uurtje. Daarna overleed hij in mijn armen…….
 
Patricia, wat ontzettend verdrietig dat jullie afscheid hebben moeten nemen van jullie zoontje. Ik heb er geen woorden voor… Bedankt voor het delen van jouw verhaal, hopelijk helpt jou dit in het rouwproces. Ik wens jou en je familie ontzettend veel sterkte met het gemis van jullie zoontje…
 
Reacties voor Patricia kun je hieronder achterlaten. Wil je liever privé een berichtje sturen naar Patricia? Wanneer je mij (info@mamalifestyleblog.nl) een e-mail stuurt, zorg ik ervoor dat deze bij Patricia terecht komt.
 
Wil jij ook jouw verhaal delen, eventueel anoniem? Stuur dan een mailtje naar info@mamalifestyleblog.nl
 

Eén reactie

  • Sa Alihusain

    Woorden schieten te kort voor deze gebeurtenis
    Zoveel pijn en verdriet nu al in jullie leven
    Maar jullie hebben en doen het geweldig
    Levi was een super mooi ventje en zal altijd bij jullie zijn
    Liefs Tante Sherida

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *