Wel of geen tweede kind: waarom ik lang heb getwijfeld over een tweede kind en hoe het echt is met twee kinderen. mamalifestyleblog, mamablog, mamablogger
Kind & opvoeding,  Mama & lifestyle,  Zwanger & baby

Wel of geen tweede kind: waarom ik lang heb getwijfeld over een tweede kind en hoe het echt is met twee kinderen

Bijna 1o jaar geleden werd ik voor het eerst moeder. Onze prachtige dochter werd geboren. De eerste jaren van haar leven waren we volledig gefocust op haar en op het opzetten van ons bedrijf. Op wat peuterdriftbuien na (welbekend bij elke moeder) was het gezellig in huis. De sfeer was harmonieus. Juist vanwege die harmonie twijfelden we of we aan een tweede kindje zouden beginnen. Het is namelijk heel anders om één of twee kinderen te hebben. Met twee kinderen waren we bang dat er minder harmonie in huis zou zijn. Wanneer je twee (of meer) kinderen hebt, is er toch vaker ruzie in huis. Een enig kind maakt geen ruzie met zichzelf, hooguit met de ouders.

De keuze maken

Uiteindelijk duurde het bijna drie jaar voordat we toch voor een tweede kindje kozen. We waren niet dagelijks bezig met onze secundaire kinderwens te overdenken, we waren ook hartstikke druk met ons werk. Op een gegeven moment maakten we de keuze om voor een tweede kind te gaan. Nog heel veel langer de tijd hadden we ook niet echt, want ik was al 33 en je weet als vrouw nooit hoe lang je vruchtbaar bent. Daarnaast wilde ik na mijn 35e niet meer zwanger worden vanwege de mogelijke risico’s die een zwangerschap op latere leeftijd met zich meebrengt. Door onze twijfel voor een tweede kindje zit er 3,5 jaar leeftijdsverschil tussen mijn oudste en mijn jongste kind. 

Leestip: hoeveel leeftijdsverschil tussen je kinderen?

Waarom een tweede kindje?

De belangrijkste redenen voor ons om voor een tweede kindje te gaan waren ten eerste omdat mijn vriend en ik heel graag nog een kindje wilden, maar ten tweede ook omdat we onze dochter een broertje of een zusje wilden geven. Het klinkt heel cliché, maar wat als wij er later niet meer zullen zijn, dan is een enig kind ook alleen. Dat een kind een broertje of een zusje heeft wilt overigens niet zeggen dat ze later wat aan elkaar zullen hebben, want het contact kan natuurlijk ook verwateren. Buiten dat dachten we dat het ook wel gezellig voor onze dochter zou zijn om een speelkameraadje te hebben. 

Hoe is het om twee kinderen te hebben?

Maar hoe is het nu echt om twee kinderen te hebben? En hoe gaat het met de harmonie in huis? Toen mijn tweede kind werd geboren, vond mijn dochter het fantastisch. Ook tijdens mijn zwangerschap keek ze er naar uit om grote zus te worden. Juist omdat ze al wat ouder was (drie jaar) kreeg ze meer mee van mijn zwangerschap en dat er een kindje op komst was. We probeerden haar zo goed mogelijk voor te bereiden op de komst van haar broertje. Mijn dochter werd nog blijer toen haar broertje geboren werd. Ze liep als een trotse grote zus achter de kinderwagen, zat graag naast de box om haar babybroertje voor te lezen en ze speelde graag samen met haar broertje op het speelkleed op de grond. Ruzie maakten ze nauwelijks toen mijn zoon nog baby en peuter was, speelgoed konden ze heel goed samen delen en van jaloezie of rivaliteit was absoluut geen sprake. Eigenlijk verliep het toen redelijk zorgeloos in huis met twee jonge kinderen. 

Leestip: hoe bereid je je kind voor op een broertje of zusje erbij?

Meer ruzie in huis met twee kinderen?

Nu, ruim zes jaar later, is de harmonie soms ver te zoeken en zijn er meer spanningen in huis. Mijn kinderen worden ouder en er zijn steeds vaker irritaties en ruzies binnen ons gezin. Mijn dochter van bijna 10 die al een beetje aan het puberen is en mijn zoon van zes die ook steeds mondiger wordt. Soms botst dat. Met name ’s ochtends bij het ontbijt kibbelen mijn kinderen regelmatig of vlak voordat we naar school gaan. Wat dat betreft is het hebben van twee kinderen precies zoals ik het me had voorgesteld. Ik verwachtte al dat er met twee kinderen meer ruzie en dus minder harmonie in huis zou zijn en dat het ook meer spanningen binnen ons gezin zou opleveren. 

Speelkameraadjes

Dit wil trouwens helemaal niet zeggen dat ik het liever bij één kind had gehouden. Zeker niet. Ik ben juist ontzettend blij dat we toch voor een tweede kind zijn gegaan. Mijn kinderen hebben heel veel aan elkaar. Ze maken niet alleen soms ruzie, maar kunnen ook heel leuk met elkaar spelen, samen super ondeugend zijn, flauwe grapjes maken die alleen zij begrijpen, blijven hangen in de slappe lach en schooltje spelen, wat mijn dochter zo leuk vindt om te doen. Mijn kinderen zijn echte maatjes van elkaar en wanneer broer of zus een middag uit spelen is, mist degene die thuis blijft hem/haar. Ze herkennen zich ook in elkaar, ook qua uiterlijk, want ze lijken niet alleen van binnen maar ook van buiten op elkaar. 

Wanneer wij niet voor een tweede kind hadden gekozen, zou dat een groot gemis zijn geweest voor ons gezin en voor mijn dochter. Ik zou me echt niet kunnen voorstellen dat we het bij één kind hadden gehouden. Want behalve dat mijn kinderen regelmatig ruzie maken, hebben ze ook heel vaak plezier samen. Ook zijn ze op veel momenten juist heel lief voor elkaar. Krijgt mijn zoon ergens een kleurplaat, dan vraagt hij er ook altijd één voor zijn zus en is mijn dochter aan het spelen met een vriendin, dan mag haar broer vaak ook meespelen. Dat mijn kinderen bijna dagelijks ruzie hebben, betekent absoluut niet dat ze de hele dag ruzie hebben, meestal gaat het om één of een aantal momenten per dag. Mijn kinderen hebben het veel vaker heel leuk met elkaar dan dat ze ruzie hebben. 

Drukker met twee kinderen?

Het contact tussen mijn kinderen is heel goed, al hebben ze dus regelmatig ruzie. Maar hoe is het voor mij als moeder om twee kinderen te hebben, afgezien van het feit dat er soms spanningen in huis zijn? Als ik het praktisch bekijk, is het drukker met twee kinderen en soms is het juist rustiger voor me nu ik twee kinderen heb. Zeker nu mijn kinderen ouder en zelfstandiger worden. In de beginjaren vond ik het soms lastig om mijn dochter naar school te brengen of van school te halen, terwijl mijn zoon (toen nog baby) moest slapen. Nu mijn kinderen wat ouder zijn, ben ik juist wat drukker met mijn kinderen naar sporten of hobby’s brengen en met speelafspraakjes. Op maandag heeft mijn zoontje zwemles, op woensdag heeft mijn dochter tekenles en op andere dagen willen ze dus graag afspreken met hun vriendjes en vriendinnetjes. Straks krijg ik het nog veel drukker wanneer mijn zoontje zijn zwemdiploma heeft en op voetbal gaat. Daarnaast zijn er ook activiteiten op school waar ik soms bij help. Logisch dat je het met twee kinderen drukker hebt met voor taxi spelen en andere dingen zoals speelafspraakjes. Sowieso heb je het met twee kinderen drukker qua huishouden. Twee kinderen maken toch meer vies en dragen ook meer kleding dan één kind. Wanneer je van één kind naar twee kinderen gaat, krijg je het gewoon een stuk drukker. 

Leestip: van één naar twee kinderen

Rustiger met twee kinderen?

Aan de andere kant heb ik het soms ook rustiger met twee kinderen. Omdat mijn kinderen heel vaak samen spelen, heb ik juist meer tijd voor mezelf. Wanneer ik één kind had gehad, dan zou ik waarschijnlijk toch meer met mijn kind spelen. Dat is helemaal niet erg, want quality time met je kind is ontzettend leuk en belangrijk. Juist daarom probeer ik nu wat meer spelletjes te doen met mijn kinderen. 

Twijfel over een tweede kind?

Ondanks dat ik best lang heb getwijfeld over een tweede kind ben ik dus juist heel erg blij dat we voor een tweede kindje gekozen hebben en dat een tweede kind ons gegeven is. We hebben nu een druk en gezellig gezin met twee kinderen waar soms dus ook ruzie is. Het hebben van twee kinderen is wat ik me ervan had verwacht, ook al weet je van tevoren natuurlijk nooit 100% wat je kunt verwachten. Wij hebben onze keuze vooral gemaakt op basis van gevoel. We wilden heel graag een tweede kindje en die wens was zo groot, dat we ervoor zijn gegaan.

Praktische redenen om niet voor een tweede kind te kiezen

Soms kunnen er ook praktische redenen meespelen om wel of niet voor een tweede kindje te gaan. Bijvoorbeeld wanneer je:

  • jezelf te oud vindt om nog een keer zwanger te worden
  • vanwege je gezondheid of complicaties bij een eerdere zwangerschap/bevalling niet meer zwanger mag worden of het beter is om niet nog een keer zwanger te worden
  • het eerste jaar of de eerste jaren van je eerste kindje als heel zwaar hebt ervaren, omdat je baby een huilbaby was of het heel lang duurde voordat je kindje doorsliep
  • financiële problemen hebt
  • het (te) druk hebt met je werk of bedrijf en geen tijd hebt (of denkt te hebben) voor een tweede kind
  • minder wilt werken vanwege een tweede kindje, maar dit niet kan
  • baan op de tocht staat vanwege bijvoorbeeld een reorganisatie of het aflopen van je arbeidscontract
  • net bent begonnen met een andere baan
  • je huis te klein vindt voor gezinsuitbreiding en verhuizen geen optie is
  • partner geen tweede kind wilt

 

Twijfel jij of heb jij getwijfeld om te kiezen voor een tweede kind? Ben jij toch voor een tweede kindje gegaan of niet?

 

mamalifestyleblog, mamablog , mamablogger, blog voor ondernemende moeders, eigen bedrijf, ZZP, mompreneur

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *