Mamablog, Scheiden is lijden en helemaal voor kinderen. De gevolgen voor een kind zijn enorm wanneer papa en mama uit elkaar gaan.
Kind & opvoeding

Gevolgen van een scheiding voor kinderen

Wat zijn de gevolgen van een scheiding voor kinderen? Welke praktische, maar vooral welke emotionele gevolgen heeft het voor een kind wanneer papa en mama niet meer samen willen leven? De uitspraak scheiden is lijden, is hier zeker van toepassing, want de gevolgen voor kinderen zijn enorm. Het lijdend voorwerp worden van een scheiding, het overkomt helaas een groot deel van de circa 70.000 kinderen per jaar waarvan de ouders gaan scheiden. Maar al te vaak wordt een kind door de scheiding van zijn/haar ouders voor de rest van zijn/haar leven emotioneel beschadigd is.

Ander huis en andere omgeving

Laten we beginnen met de praktische gevolgen. Vaak moet bij een scheiding het huis verkocht worden. Dit betekent dat kinderen moeten verhuizen en uit hun vertrouwde omgeving gehaald worden. Misschien gaan ze na een scheiding ook wel naar een andere school en moeten ze niet alleen wennen aan een nieuw huis en een nieuwe omgeving, maar dus ook aan een nieuwe school.

Een verhuizing naar een andere plaats betekent ook dat ze hun vriendjes minder of misschien helemaal niet meer zullen zien en dat ze nieuwe vriendjes moeten zoeken. Het kan zelfs zo zijn dat papa of mama besluit naar de andere kant van het land te verhuizen waardoor een kind zomaar 100 kilometer moet reizen om zijn/haar papa of mama te kunnen zien. Dit is niet alleen een zware belasting voor een kind, maar betekent ook dat een kind in het weekend niet met zijn vriendjes of vriendinnetjes kan spelen.Het behoeft geen verdere uitleg wanneer ik zeg dat het voor een kind beter is wanneer de ouders na een scheiding dicht bij elkaar blijven wonen.

Minder geld of zelfs leven in armoede

Nog een vervelend, praktisch gevolg is dat de ouder, waarbij een kind blijft wonen, minder geld te besteden heeft na een scheiding. Voorheen waren er misschien wel twee ouders die geld verdienden om de gezamenlijke kosten te kunnen betalen en nu moeten de ouders het elk afzonderlijk van elkaar financieel zien te redden.

Meestal blijven kinderen bij hun moeder wonen en vaak heeft een moeder een parttime baan. Ik wil niet generaliseren, maar zo wordt het in de meeste gevallen wel verdeeld in een gezin. Kan een moeder na een scheiding wel rondkomen met het salaris wat zij met een parttime baan verdient? Is haar salaris wel toereikend om alle kosten te kunnen betalen?

Misschien was de vader tijdens de relatie of het huwelijk wel de kostwinner en had moeder helemaal geen baan. In dat geval moet de moeder (tijdelijk) terugvallen op de bijstand en leven in armoede met haar kinderen. Wanneer een moeder in de bijstand zit, is dit niet alleen zwaar voor de moeder, maar ook voor de kinderen die bij haar wonen, want er is geen geld meer voor speelgoed, om te sporten of voor partijtjes.

Papa niet meer dagelijks zien

Het allerergste voor de kinderen is dat ze hun vader na een scheiding niet meer dagelijks zien. Konden ze eerst elke dag met papa knuffelen en spelen, vaak wordt dat na een scheiding beperkt tot twee weekends per maand. En soms zien kinderen hun vader nog minder of in het ergste geval is er helemaal geen contact meer tussen een kind en zijn/haar vader.

Geen contact meer met vader

In sommige gevallen wordt het contact tussen vader en kinderen helemaal verbroken, omdat de echtscheiding is uitgemond in een ware vechtscheiding. Zelfs ouders die vriendschappelijk uit elkaar zijn gegaan, kunnen flinke ruzie krijgen na een scheiding. Ruzie over de alimentatie, over afspraken die niet worden nagekomen of over nieuwe relaties die zijn aangegaan. Ouders die bij een vechtscheiding hun eigen belangen voorop stellen in plaats van de belangen van het kind. Het kind heeft niet gekozen voor de scheiding, maar wordt wel de dupe, oftewel het kind van de rekening.

Ouders die na een scheiding ruzie blijven maken

Als de ouders zijn gescheiden, omdat ze tijdens hun relatie of huwelijk constant ruzie maakten, zou je denken dat ze daar na een scheiding wel mee zouden stoppen. Soms is een kind zelfs opgelucht als de ouders gaan scheiden, want altijd maar ruzie tussen papa en mama is ondraaglijk voor een kind en soms is een breuk tussen papa en mama dan beter voor een kind. Teleurstellend is het dan ook als het geruzie na een scheiding gewoon verder gaat. Ouders lijken zich niet te realiseren dat dit een kind beschadigt.

Ouders die negatief over elkaar praten

Naast ruzie maken, praten veel gescheiden ouders negatief over elkaar. Ouders moeten zich bedenken dat zij altijd papa en mama blijven van hun gezamenlijke kind. De exen zijn wel de ouders van het kind en hun kind heeft dus ook hun genen. Als één van de ouders negatief praat over de andere ouder, dan raakt dat een kind tot in het diepst van zijn/haar ziel.

Familie niet meer zien

Zeker wanneer het contact tussen kind en vader verbroken is, zien kinderen de familie van vaders kant misschien niet meer. Behalve dat het kind de familie moet missen, moeten opa en oma van vaders kant en ook tantes, ooms, neefjes en nichtjes ook allemaal hem/haar missen. Dit doet vaak heel veel pijn.

Rouw

Niet alleen bij een vechtscheiding, maar zeker ook bij een vredige scheiding, hebben kinderen te maken met rouw. Ook al leeft papa nog, ze hebben wel een dierbare verloren.
Het kind heeft er niet voor gekozen te scheiden van zijn/haar papa, maar wordt het wel.
Daarnaast verliest het soms ook familie, wanneer een kind geen contact meer heeft met de familie van vaders kant.

Kinderen willen en kunnen niet kiezen uit loyaliteit

Kinderen willen en kunnen na een scheiding helemaal niet kiezen tussen papa of mama. Ze zijn loyaal naar beide ouders. Een moeilijke periode is altijd de kerstperiode. Het minst moeilijke voor een kind is wanneer hij/zij het ene jaar kerst bij bijvoorbeeld mama viert en het daaropvolgende jaar bij papa. Laat een kind vooral niet zelf kiezen waar hij/zij de feestdagen viert, want kiest hij/zij voor mama, dan voelt hij/zij zich schuldig naar papa en andersom. Kiezen voor papa of mama kun je als ouder gewoonweg niet verlangen van je kind.

Villa Pinedo

Hoe kan een kind de scheiding van zijn/haar ouders zo goed mogelijk een plekje geven? Waar kan een kind van gescheiden ouders terecht voor een luisterend oor en voor contact met lotgenoten? Want als zijn/haar ouders uit elkaar zijn, is het voor een kind fijn om te weten dat hij/zij niet de enige is die dit doormaakt.

Villa Pinedo is een plek op internet waar kinderen van gescheiden ouders verhalen van andere kinderen, waarvan de ouders ook gescheiden zijn, kunnen lezen en waar ze ook hun eigen ervaringen kunnen delen met lotgenoten.

Villa Pinedo is er niet alleen voor kinderen, maar ook voor gescheiden ouders. Op de site staat een open brief die kinderen aan hun ouders kunnen geven om hun ouders meer inzicht te geven hoe een kind zich voelt na een scheiding en wat gescheiden ouders vooral niet moeten doen. Ouders kunnen op de site zelf ook hun verhalen delen met en verhalen lezen van andere gescheiden ouders. Met hun site wil Villa Pinedo voorkomen dat kinderen beschadigd raken door een scheiding.

Laten we hopen dat gescheiden ouders zich meer bewust worden van de negatieve impact die een scheiding op hun kinderen heeft en dat ze zich zowel tijdens als na een scheiding respectvol naar elkaar gedragen uit liefde voor hun kind.

mama lifestyle blog voor mama's (to be), als mamablogger schrijf ik herkenbare verhalen voor elke moeder: werkende mama's, mama's met een eigen bedrijf/ondernemende mama's, thuiswerkmoeders, thuisblijfmoeders, aanstaande moeders, en bloggende mama's

Foto: Pixabay

11 Reacties

  • Hanna @ eenbezigbijtje

    Helaas was ik wat oud toen ik Villa Pinedo ontdekte maar wat is dat een goede stichting zeg! Elke scheiding is anders en elk kind zal het ook echt wel anders ervaren maar toch blijkt maar weer dat er voor veel zo herkenbaar is en daar springt villa pinedo goed op in.

  • Josan

    Ik vind dit een erg algemeen artikel waarbij ik ook je persoonlijke ervaring mis. Zelf ben ik gescheiden en herken mij er totaal niet in. Armoede? Hoezo?! Ik heb een diploma dus ging ‘gewoon’ werken. De thuisblijfmoeder uithangen was een luxe die ik mij niet permitteren kon. Ik heb co- ouderschap dus ze zien hun vader wekelijks. En kerst moeilijk?! Ook niet. Die vieren ze meestal bij mij en Sinterklaas bij hun vader. Contact met beide kanten van de familie is er ook nog. En ik heb echt niet het gevoel alsof wij een heel bijzonder uitzonderingsgezin zijn.

    • info@mamaonderneemt.nl

      Gelukkig hebben jullie co-ouderschap, dat is erg fijn voor jullie kinderen en voor jullie als ouders. Lang niet elke ouder denkt na een scheiding aan het belang van de kinderen. Ik maak het helaas van dichtbij mee. Het is inderdaad een algemeen artikel, precies zoals de bedoeling was, over wat de gevolgen kunnen zijn, en wat ook een groot deel van kinderen van gescheiden ouders ook daadwerkelijk overkomt. Zoals ik in mijn blog schreef, wil ik niet iedereen over 1 kam scheren. Gelukkig ervaren jullie het als gescheiden ouders en jouw kinderen het anders. Daar kunnen anderen een voorbeeld aan nemen. Je schrijft dat je mijn persoonlijke ervaring mist. Mijn blog is een mix van persoonlijke verhalen, maar ook wat meer algemene verhalen. In dit artikel kon ik er niet persoonlijk over uitwijden, omdat ik daarmee mensen uit mijn directe omgeving kwets en dat wil ik niet.

  • Stephanie

    Ik ben zelf niet gescheiden maar als ik om me heen kijk schetst deze blog meer een scheiding in de jaren 80/90 ofzoiets. Nogal achterhaald. Ik ben het dus met Josan eens.

    • info@mamaonderneemt.nl

      Het lijkt inderdaad achterhaald en was het inderdaad ook maar zo. Deze reactie is geen aanval of verdediging, maar ik wil wel graag een toelichting geven. In mijn omgeving zie ik echter dat dit helaas vaker voorkomt dan je zou denken. Als ik het even op mezelf zou betrekken, wat als ik zou scheiden? Wat zou dit voor mij en mijn kinderen betekenen? En dan ben ik een moderne en geen ouderwetse vrouw. Ten eerste zou ik me niet kunnen veroorloven om samen met mijn kinderen en zonder mijn partner in ons koophuis te blijven wonen. Het huis zou dus de verkoop in moeten en ik zou samen met mijn kinderen moeten verhuizen naar een goedkopere woning. Als we kijken naar inkomen: ik ben financieel niet onafhankelijk, als ik samen met mijn kinderen moet rondkomen van mijn inkomen zou dit niet lukken. En als we heel eerlijk zijn, hoeveel vrouwen met een parttime baan zou dit wel lukken? Als mijn partner en ik niet meer samen zijn, zouden mijn kinderen hun vader frequent zien, maar niet meer dagelijks. Dat is ook heel logisch, want wij wonen dan niet meer samen. Ik heb stellen om mij heen waarbij er haast geen contact meer is tussen vader en kinderen of waarbij de ouders elkaar zwart maken tegenover de kinderen. Ik verwacht niet dat wij dat zouden doen, maar om ons heen zie ik dat gebeuren, anno 2016. Doordat er haast geen contact is tussen vader en kinderen, zie ik bijvoorbeeld een aantal familieleden niet meer. Dit komt ook doordat de kinderen ver weg zijn verhuisd na de scheiding en doordat er geen goed contact is tussen de gescheiden ouders. Ik kan wel met nog meer voorbeelden strooien, maar dat lijkt me niet nodig. Het is inderdaad te triest voor woorden, maar het gebeurt gewoon nog anno 2016. Ik heb mijn artikel niet geschreven om gescheiden ouders aan te vallen, maar om uit te leggen wat de gevolgen kunnen zijn voor kinderen. En natuurlijk zijn er ook gescheiden ouders die het wel goed regelen en waarbij de vrouw wel een goed inkomen heeft en niet hoeft te verhuizen, maar ik wilde juist wijzen op de hinder die kinderen van een scheiding kunnen ondervinden. Ik zeg niet dat elk punt op elk gescheiden koppel van toepassing is (gelukkig niet). En zelfs als een scheiding goed geregeld is, dan nog kunnen kinderen er emotioneel last van hebben. Ieder kind is anders en gaat hier anders mee om.

      • Stephanie

        Ok, dan is er een heel groot verschil tussen jouw kennissenkring en de mijne. Heel erg jammer voor de kindjes om jou heen. Ik zie juist veel co-ouderschap, vaders en moeders die de ex financieel helpen door de ene keer iets meer voor het kind betalen dan de ander, moeders die wel kleiner zijn gaan wonen maar wel op fietsafstand van de scholen, het kind eens vaker opvangen als de ex het druk heeft op werk, kinderverjaardagen die samen gevierd worden, beschaafd contact met de ex-schoonfamilie. Allemaal in het belang van de kinderen. Dit zijn wel allemaal hoogopgeleide mensen, wellicht dat dat uitmaakt. En ja, een scheiding zal heel vaak een negatieve invloed hebben op kinderen maar ik zie toch meer ouders om me heen die zijn gescheiden en nog altijd in de eerste plaats aan de kinderen denken.

    • Hannah

      Dit is wat kort door de bocht, Stephanie. Een echtscheiding komt in allerlei vormen voor, en helaas, neemt men maar al te vaak met ruzie afscheid van elkaar – soms ondanks mediation. Opvallend hoe ‘kinderachtig’ volwassenen soms kunnen zijn.

  • hulp bij scheiden

    Hoi Daniëlle, wat een goed stuk heb je geschreven. Ik denk dat alle schouders die gaan scheiden eerst jouw stuk zouden moeten lezen! Ik kom nog vaak cliënten tegen die hier later pas over na denken. Ik dan dat jouw stuk kan helpen beter na te denken voor de kinderen in de scheiding worden betrokken. Ook Villa Pinedo is een erg prettige omgeving voor kinderen en ik hoor hier veel positieve verhalen over! Aangezien veel kinderen in hun vrije tijd online zijn is het slim om ze hierover te vertellen en ze zelf laten onderzoeken wat dit is en wat het voor hun kan betekenen!

    Ik ga mensen verwijzen naar dit artikel!

    Groet, Wim (mediator)

  • Didi

    De impact op een kind is levenslang.
    Zeker als ouders in een vechtscheiding terecht komen. Mijn moeder heeft jarenlang gelogen over mijn vader, hierdoor wilde ik hem niet meer zien. Ik was gewoon bang voor mijn eigen vader. ik was 29 toen ik mijn vader weer leerde kennen en dus achter de waarheid ben gekomen. k heb hierdoor vele psychische klachten al vele jaren.

  • Robbert

    Ik zit momenteel midden in een scheiding, omdat ik het als vader niet meer kon opbrengen om bij deze vrouw te blijven. Ik ben systematisch 20 maanden lang bedrogen en toen het uitkwam ben ik nogmaals 5x bedrogen en voorgelogen. Ik heb uit alle machte het gezin bijelkaar proberen te houden, 4 dochters, maar ben daar niet in geslaagd. Maar nu komt het mooie … om een of andere duistere reden heb je als man geen poot om op te staan al wijzen alle vingers naar de vrouw om niet in de ellende te geraken. Ik ben een jaar lang vernederd door mijn vrouw en word dan ook nog eens totaal financieel uitgekleed. De man heeft hier in Nederland totaal geen rechtspositie.

    Ik heb dan ook in het ouderschapsplan laten bedingen om alle coomunicatie met deze vrouw via derden te laten verlopen en geen enkel contact meer te onderhouden. Zij is daar schoorvoetend mee akkoord gegaan. Ik kon dan ook alleen nog maar schermen met een vechtscheiding en daar had zij weer geen zin in.

    En je hoort van iedereen dat je wel contact moet onderhouden omwille van het welzijn van de kinderen, maar wie wil mij verplichten? De kinderen merken er niets van, omdat wij hebben afgesproken om ons niet negatief uit te laten tegenover de kinderen.

    Maar financieel zit mijn vrouw er warmpjes bij. Ze heeft een goede baan, maar ik kan financieel bloeden terwijl ik ook om de week de kinderen heb. Waar gaat dit over in Nederland?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *