mamablog, lifestyle blog, wereld televisie dag, televisie en kinderen, invloed televisie op gezin
Mama & lifestyle

Wereld Televisie Dag – televisie en ons gezin

Vandaag is het Wereld Televisie Dag. Een dag waarop wereldwijd het medium televisie wordt gevierd. De beeldbuis, het meest geliefde object bij ons in huis. En ook het object waar vaak strijd over is. Want hoe lang of hoe kort de kinderen ook tv mogen kijken, het is nooit genoeg voor hen zo lijkt het. En wil ik naar een leuk programma kijken, dan wordt mij dat niet altijd in dank afgenomen door mijn kinderen of mijn partner.

Tv op de achtergrond

Voor televisieprogramma’s heb ik nooit 100% aandacht. Alleen spannende films houden mij volledig aan de buis gekluisterd. Bijna altijd kijk ik met een half oog naar de televisie en ben ik ondertussen aan het werk. Lekker cosy met een dekentje op de bank en mijn laptop op schoot. Ook al heb ik dan meer aandacht voor mijn werk dan voor de tv, meestal krijg ik toch wat flarden mee van wat er op tv gebeurt. Bovenal vind ik het ook gezellig om wat achtergrondgeluid (en beeld) te hebben.

Smaken verschillen

Programma’s waar ik echt voor ga zitten zonder te pingelen op mijn laptop, zijn er niet veel. Zo zat ik een tijdje geleden klaar voor de aftrap van The Voice of Holland. Ik had echt zin om naar zo’n verstand op nul, gezellige vrijdagavondshow te kijken. Maar helaas was hier hevig protest van mijn man, dus bleef het bij deze enkele aflevering. Want waar ik geen zin in heb, is een tv programma kijken met op de achtergrond luid geklaag van mijn man. Alsof je een glas cola drinkt met een wesp om je heen of alsof je op een zomeravond op de bank zit en voortdurend wordt gestalkt door een zoemende mug die op je bloed aast. Nee daar heb ik dus geen zin in.

’s Morgens geen tv aan

Niet alleen mijn man en ik liggen niet altijd op één lijn over welk programma we kijken. Ook de kinderen hebben niet altijd dezelfde smaak. Zo wil mijn zoontje voortdurend Cars kijken. Dit tot grote ergernis van zijn zus en, ja eerlijk gezegd tot grote ergernis van ons allemaal. Toen er ’s morgens zelfs zo’n strijd gevoerd werd over welk programma er bekeken zou worden, beide kinderen zelfs ontploften en hierdoor mijn humeur tot onder het vriespunt daalde, was ik het spuugzat. Ik nam een voor mijn kinderen rigoreus besluit. ’s Morgens gaat hier geen televisie meer aan, want ik wil rust en geen ruzie over zoiets onbenulligs als de tv. Mijn kinderen hebben kasten vol speelgoed, dus daar kunnen zij zich ook prima in dat halve uurtje mee vermaken.

Hoe lang de tv aan

Wij tunen pas op zijn vroegst ’s middags na schooltijd in. Wanneer mijn dochter uit school komt, mag zij een uurtje haar favoriete tv programma kijken, zonder haar broer’s geneuzel om Cars. In die tijd haal ik mijn zoontje op van het kinderdagverblijf en daarna gaat de televisie uit om na het eten weer voor een uurtje aan te mogen. Nu moet ik eerlijk bekennen dat op zo’n onstuimige herfstdag wanneer de kinderen vrij zijn de televisie hier overuren draait. Dan staat hij gerust de halve dag aan. Een keer de teugels laten vieren, kan heus geen kwaad.

Vroeger en nu

In de tijd dat ik nog een kleine meid was, hadden wij een zwart-wit tv, met een hele dikke kont, zonder afstandbediening (wat wel goed was voor je lichaamsbeweging) en met maar drie zenders. En moet je nu zien. Op onze ultramoderne en ultraplatte televisie zitten ontelbare zenders, uitzendinggemist, keuzetelevisie en internet. Behalve al die moderne opties, vind ik het ook erg prettig dat de televisie van zijn dikke kont verlost is. Want dat ding  was niet alleen loeizwaar en nam niet alleen veel ruimte in beslag, hij was natuurlijk ook nog eens foeilelijk. En wat zorgde die kont toch voor veel stof!

Zin en onzin, oftewel kwaliteit en bagger

Naast die enorme metaformose is het aanbod nu dus ook veel groter. Of zeg maar gerust enorm. Maar soms ook wel te groot en ook laat de kwaliteit van televisieprogramma’s vaak te wensen over. Zo stuitte ik een keer rond middernacht op een televisieprogramma’s met waarzeggers. Nou zeg ik je, en daar heb ik geen glazen bol voor nodig, daar is echt niets van waar. Wat een zogenaamd spiritueel gezwets. Wat me ook verbaast, is dat er een platform is voor zo’n typetje als Barbie, die hoogblonde Haagse bimbo die alleen maar onzin uitkraamt. Daar valt mijn mond, zonder opgespoten lippen, letterlijk van open.

Waar ik wel fan van ben, wat klinkt dat oubollig, en wie al meegaat vanaf mijn kindertijd is Linda de Mol. Haar programma’s blijven me boeien. Ik weet niet wat er met die vrouw is, maar zij heeft het. Zij is het synoniem van het woord X-factor. Ze presenteert leuk, is creatief, heeft een eigen magazine, neemt geen blad voor de mond, zij gaat met de tijd mee en is tegelijk ook tijdloos, maar bovenal is zij lekker nuchter. En daar houden wij Nederlanders wel van. Doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg. We mogen Linda eeuwig dankbaar zijn voor programma’s als Gooische Vrouwen en Divorce. Echt jammer dat het eerste programma inmiddels ter ziele is gegaan. Hetzelfde vind ik van het programma Love Letters. Dat mag van mij zo weer op de buis. En wat dacht je van Miljoenenjacht? Bij de finale van dit programma zit je toch net zo aan de buis gekluisterd en vol spanning als bij een bloedstollende thriller? Kortom: Linda mag absoluut niet uit beeld verdwijnen!

Invloed tv

Ik wil mijn kinderen meegeven dat er meer is dan televisie. Dat er belangrijker zaken zijn om ruzie over te maken. Dat er niet teveel televisie gekeken moet worden, want ik wil zeker geen beeldbuiskinderen. Dat spelen met speelgoed of buitenspelen minstens zo leuk is als aan de beeldbuis geplakt zitten. Dat de televisie op bepaalde momenten wel aan mag, en op sommige momenten, zoals ’s ochtends of tijdens het avondeten absoluut niet.

Ik wil dat mijn kinderen weten dat er zeker ook leuke programma’s zijn. Televisie geeft soms ontspanning en soms is het leerzaam en steek je er veel van op. Vergroot je je kennis door te kijken naar informatieve programma’s. Maar er is ook een hoop onzin op tv, onzin die het niet waard is om uitgezonden te worden en laat staan om bekeken te worden. En er zijn ook heel veel nare beelden, met name bij het journaal, waarmee we geconfronteerd worden. Beelden waaraan ik mijn kinderen voorlopig nog niet wil blootstellen.  Ik ben benieuwd naar jullie mening!

mamablog, lifestyleblog, mamalifestyle, mama lifestyle blog, mamablogger, lifestyleblogger, familyblog, familyblogger, blog voor moeders

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *