alleen met mijn kinderen op vakantie, mamablog over zwangerschap en moederschap, mamalifestyleblog
Mama & lifestyle

Alleen met mijn kinderen op vakantie

Ik ben op vakantie. Met mijn kinderen, maar zonder mijn vriend. Vanwege ons bedrijf en de drukte die er in de zomervakantie altijd is qua werk, kan hij helaas niet met ons vakantie vieren. Ik wist al voor de zomervakantie dat ik waarschijnlijk meer zonder dan met mijn vriend op de camping zou zitten, maar toen de zomervakantie begon, druppelden er steeds meer zakelijke opdrachten binnen en zaten de vijf laatste weken van de schoolvakantie ineens barstensvol met werk. De eerste week was de agenda nog leeg, maar toen was het erg slecht weer en moesten we op zoek naar een andere auto voor mij, omdat ik mijn auto had verkocht. Hoe bevalt het alleen op vakantie zijn met mijn kinderen mij? Tegen welke praktische zaken loop ik aan? En hoe is het contact met andere mensen? Ik vertel je er alles over.

alleen met mijn kinderen op vakantie, mamablog over zwangerschap en moederschap, mamalifestyleblog

 

Wat voor mij heel veel scheelt, is dat ik mijn vakantie vier op een camping in Nederland. Een voor mij zelfs heel bekende camping, want onze caravan staat hier al vanaf april en we zijn er al een paar keer een weekend naartoe geweest. De camping is bijna 40 minuten rijden vanaf mijn huis. Deze week ben ik de hele week op de camping en volgende week zal ik één of twee dagen thuis zijn (en mijn kinderen naar de BSO) zodat ik kan werken. De overige dagen zal ik dan weer samen met mijn kinderen op de camping verblijven. De week erna zal ik als het mooi weer is, weer een volledige week met mijn kinderen vakantie vieren op de camping. Zo probeer ik werk en vakantie een beetje af te wisselen. Alhoewel het voor mij niet helemaal als vakantie voelt, want ik mis natuurlijk mijn vriend.

Overdag draait het allemaal door. Ik heb dan de zorg voor mijn kinderen en we hebben samen pret. We doen leuke dingen zoals naar het strand gaan en ik doe wat huishoudelijke klusjes, zoals een handwasje doen, het toilet legen, water halen, boodschappen doen, mijn zakelijke mail checken. Kortom: overdag ben ik bezig met van alles en nog wat. Maar ’s avonds wanneer de kinderen op bed liggen en ’s morgens voordat ze wakker zijn, voel ik me best eenzaam. Het is echt stil en ik mis mijn vriend dan het meest. Heel veel contact met andere mensen heb ik niet. Naast veel senioren, staan er ook wel gezinnen op de camping, maar deze hebben hun caravan allemaal opgesteld bij de speeltuin. Ik sta met mijn caravan op een rustiger gedeelte, bij de senioren. Voor deze plaats hebben wij bewust gekozen, zodat we niet de hele dag in de herrie zitten en zodat de kinderen ’s avonds rustig kunnen eten en slapen. Iets wat bij de speeltuin echt niet mogelijk is.

Doordat ik met de caravan op een heel rustig plekje sta, naast senioren, heb ik ook niet echt heel veel aanspraak van andere personen. We zeggen elkaar allemaal gedag, maar daar blijft het bij. Iedereen is best op zichzelf. Op zich vind ik dat niet heel erg, maar op sommige momenten mis je wel een gesprek met een volwassen persoon. Nu heb ik bijna alleen maar contact met mijn kinderen of met kinderen waarmee mijn kinderen spelen. Misschien dat dit nog wel verandert in de vakantie. We zijn er immers nog maar net. Het is trouwens niet zo dat ik hele avonden eenzaam ben hier, want ik ga gewoon lekker vroeg naar bed en lees dan een boek. Bovendien gaan mijn kinderen later naar bed, omdat we op vakantie zijn. De eerste avonden lagen mijn kinderen er allebei pas om 22.00 uur in, veel te laat natuurlijk. Gisteravond lag mijn zoontje om 20.15 uur in bed en mijn dochter om 21.45 uur. Ik duik dan ook gewoon lekker mijn bed in.

Behalve dat ik mijn vriend mis qua gezelligheid, mis ik hem ook qua ondersteuning bij alle klusjes en bij het helpen met de kinderen. Om een voorbeeld te geven (een niet zo smakelijk voorbeeld trouwens): gisteren had mijn zoontje diarree, maar op een gegeven moment was het toilet van de caravan vol en moest geleegd worden. Ik moest mijn zoontje achterlaten in de caravan en het chemische toilet legen. Op dit soort momenten is het toch veel handiger als je met zijn tweeën bent. En ’s avonds na het avondeten vind ik het ook wat minder praktisch om alleen te zijn als moeder. Als ik thuis ben, hoef ik niet per se eerst af te wassen, maar gaat mijn zoontje gelijk douchen wanneer het al later is, maar op de camping moet ik eerst afwassen en daarna gaan we samen douchen. Ik laat mijn kinderen namelijk ’s avonds niet alleen achter in de caravan. Afwassen kan soms trouwens ook best lang duren, omdat je soms moet wachten omdat de wasbakken allemaal bezet zijn. Wanneer je met zijn tweeën bent, kun je de taken wat meer verdelen. Kan de één bijvoorbeeld afwassen terwijl de ander met de kinderen gaat douchen. Of ga je beiden samen douchen met de kinderen en doet één van de ouders later op de avond alleen de afwas terwijl de andere ouder bij de caravan blijft.

De eerste dagen op de camping gingen we te laat eten, moest ik daarna afwassen, alles opruimen en daarna gingen mijn kinderen pas naar bed. Ze lagen dus veel te laat in bed. Gisteren ging het gelukkig wat beter. We gingen om 17 uur van het strand, we aten om 17.45, ik ging afwassen om 19.15 en we gingen douchen om 19.45 uur. Mijn zoontje lag dus om 20.15 in bed. Waarom we pas zo laat van het strand gaan is omdat ik op heel zonnige dagen de zon zoveel mogelijk probeer te vermijden tussen 12 en 14/15 uur. Gisteren gingen we bijvoorbeeld pas om 15 uur naar het strand.

Op het strand zou het ook wel heel fijn zijn om met twee volwassenen te zijn. Je kunt dan allebei de kinderen in de gaten houden. Met name mijn zoontje moet ik voortdurend in de gaten houden, omdat hij nog geen zwemdiploma heeft. Ik ben altijd blij als we weer compleet richting de caravan lopen.

Alhoewel ik nu een paar “minpunten” heb benoemd, vind ik op vakantie zijn met mijn kinderen heel erg leuk. Ik geniet ervan mijn kinderen om me heen te hebben en ik geniet ervan als ik zie dat zij de tijd van hun leven hebben, vriendjes maken en heerlijk spelen. Maar mijn meest ideale vakantie is natuurlijk met mijn vriend erbij. Ook mijn kinderen zouden het natuurlijk heerlijk vinden om hun vader bij zich te hebben. Voor nu is het even niet anders. Gelukkig kunnen we wel met zijn vieren de weekenden samen doorbrengen op de camping.

Ben jij weleens alleen met je kinderen op vakantie geweest? Hoe heb jij dat ervaren? Tegen welke praktische punten liep jij aan? Praat erover mee bij de reacties.

 

 

Eén reactie

  • Marion

    Ik heb altijd het idee dat je makkelijk contact maakt op de camping. Zeker als je met kleine kinderen kampeert heb je snel aanspraak lijkt mij.Zeker als je plekken bezoekt waar iedereen samenkomt zoals het strand.
    En dan maakt het toch niet uit op welk veld je staat. Je kunt toch ook naar elkaar toe lopen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *