Gisteren was de eerste schooldag van mijn zoon. Hoe ging het afscheid en vooral: hoe heeft mijn zoontje zijn eerste dag op de basisschool beleefd? mamablog, mamablogger, lifestyleblog, mamalifestyle, mama lifestyle blog, lifestyleblogger, familyblog, familyblogger, blog voor moeders
Kind & opvoeding

De eerste schooldag van mijn zoon

Gisteren begonnen niet alleen de scholen weer, maar was het ook de allereerste schooldag van mijn zoontje. 1 juli werd hij 4 jaar, maar hij moest tot na de zomervakantie wachten tot hij naar de basisschool mocht. Op zijn verjaardag leek dat moment nog heel ver weg, maar gisteren was het dan eindelijk zover. Hoe ging het wegbrengen, het afscheid en hoe was het weerzien ’s middags? Hoe heeft mijn zoontje zijn eerste dag op de basisschool beleefd? Hoe vond hij het in de kleuterklas? En hoe vond ik het? Was het voor mij (ook) wennen? Je leest het allemaal in dit artikel.

Van peuter naar kleuter

Gisteren was een heel bijzondere dag. Mijn zoontje mocht voor het eerst naar de basisschool. Op weg naar school droeg mijn zoontje heel stoer zijn nieuwe Cars rugtas op zijn rug. Wat een grote jongen is het toch alweer. Het “peuter” is er echt wel af. Ik besef dat we vanaf nu een heel nieuwe fase in gaan: de fase van kleuter en alles wat daarbij komt kijken. Dus ook naar de basisschool. Heel cliché, maar wat zijn de afgelopen vier jaar voorbij gevlogen. Toch vind ik het ook wel heel fijn dat mijn zoontje nu wat ouder is. Hij is zelfstandiger, hij gaat nu naar school en dat geeft mij wat meer vrijheid om mij op professioneel vlak te ontwikkelen, te gaan sporten of andere dingen voor mezelf te gaan doen.

Het wegbrengen en het afscheid

Ruim op tijd kwamen we aan bij school en mijn zoontje wist nog precies de weg naar zijn kleuterklas. We hingen zijn jas en tas op en schudden de hand van de juf. Binnen zetten we de fruitdoos en schoolbeker neer. Daarna ging mijn zoontje gelijk naar een tafeltje om te spelen. Ik maakte nog even snel een foto van deze mijlpaal, leuk voor later. Al snel na het fotomoment dook mijn zoontje gelijk de huishoek in met een jongetje die hij kent van het kinderdagverblijf en die ook zijn eerste schooldag had, in dezelfde kleuterklas. Ze gingen helemaal op in hun spel en mijn zoontje was mij al helemaal vergeten toen ik het lokaal uit stapte. Een vluchtige kus kon er nog net vanaf. Nadat ik ook mijn dochter had weggebracht, liep ik op de terugweg nog even langs de klas van mijn zoontje. Ik wilde even kijken of hij zich nog steeds zo goed vermaakte. Dat deed hij zeker. Hij had plezier en zwaaide me heel uitbundig uit. In de deuropening stond een jongetje hard te huilen bij het afscheid van zijn moeder. Het had ook mijn zoontje kunnen zijn die zat te huilen….

Overgang naar de basisschool

Gelukkig is de overgang naar de basisschool voor mijn zoontje niet al te groot. Ten eerste is deze school voor hem geen onbekend terrein, want hij komt hier al meer dan twee jaar bij het wegbrengen en ophalen van zijn zus. Ten tweede ging mijn zoontje drie dagen in de week naar het kinderdagverblijf. Mijn dochter destijds ook toen zij peuter was. Ik merkte bij haar dat de overgang naar de basisschool daardoor wat vloeiender was. Zij was al gewend om niet bij mij te zijn, verzorgd te worden door de juffen en met andere kinderen te spelen. Ik verwacht dan ook dat de overgang naar de basisschool voor mijn zoontje ook niet al te groot zal zijn. Alhoewel elk kind natuurlijk anders is. Wat ik er prettig vind, is dat er een kindje van het kinderdagverblijf in zijn klas zit. Op het kinderdagverblijf speelden mijn zoontje en dat jongetje niet heel veel samen, maar gisteren speelden zij direct samen. Ze trokken gelijk naar elkaar toe. Ik vind het fijn dat er in elk geval één bekend gezicht in zijn kleuterklas zit.

Voorbereiden en wennen op de basisschool

Voordat mijn zoontje naar school ging, had ik hem al zoveel mogelijk voorbereid. In de afgelopen zeven weken, en daarvoor ook, heb ik hem meerdere keren uitgelegd dat hij naar de basisschool zou gaan, net als zijn grote zus. En als ik mijn zoontje vroeg of hij zin had om naar school te gaan, zei hij altijd heel uitbundig “Ja!”. Vlak voor de schoolvakantie mocht hij een middagje komen wennen op school. Dat vond hij helemaal fantastisch. Het liefste wilde hij daar blijven, maar dat ging dus helaas niet. In de zomervakantie gingen we gymschoenen kopen voor de gymles en mocht hij een broodtrommel en schoolbeker uitzoeken. Ook fietsten we een paar keer langs het schoolgebouw. En telkens wilde hij gelijk naar school. Toen moest ik hem natuurlijk teleurstellen en uitleggen dat hij nog even moest wachten tot na de schoolvakantie. Ik heb mijn zoontje dus zoveel mogelijk geprobeerd voor te bereiden op deze grote verandering.

Was het voor mij wennen?

Mijn zoontje is pas één dag naar school geweest, maar het voelt voor mij al heel vertrouwd. Ik ben bekend met de school, ik weet dat mijn zoontje daar in goede handen is. Ik had eerlijk gezegd gedacht dat ik het er moeilijker mee zou hebben. Ik had namelijk veel moeite met het afscheid van het kinderdagverblijf. Alhoewel het natuurlijk veel praktischer is om twee kinderen op één school te hebben in plaats van één kind op school en één op het kinderdagverblijf.  Doordat ik al jaren kind aan huis ben bij deze basisschool en ik mijn zoontje de eerste vier jaar van zijn leven naar het kinderdagverblijf heb gebracht, vind ik het niet moelijk om hem los te laten. Dat proces van loslaten heb ik al meegemaakt toen ik hem als baby naar de kinderopvang bracht. Toen had ik daar best wel moeite mee. Maar gisteren heb ik me totaal geen zorgen gemaakt. Ik heb geen enkele twijfel gehad of de eerste schooldag goed zou verlopen.

Hoe vond mijn zoontje zijn eerste dag op de basisschool?

’s Middags ging ik (natuurlijk) veel te vroeg naar school. Ik stond te popelen om te horen hoe mijn zoontje zijn eerste dag op school vond. Toevallig was mijn zoontje op dat moment op het schoolplein aan het spelen. Dat moment was voor mij de bevestiging dat het goed zat. Hij zat lekker te spelen met de andere kindjes, alsof hij al maanden of jaren op school zat. Toen hij me zag staan, lachte en zwaaide hij heel blij naar me. Een goed teken. Toen de school uit ging en hij met zijn tasje aan kwam lopen, glunderde hij. Hij zag er apetrots uit. Hij voelde zich echt een grote jongen, want hij mocht nu eindelijk ook naar de basisschool. En ik was natuurlijk nog veel trotser op mijn kleine man. Mijn zoontje was dolblij, maar ook heel moe. Heel veel te vertellen had hij niet, maar in de loop van de middag en de avond vertelde hij steeds meer over zijn dag. Vol enthousiasme.

Hoe verliep de eerste schooldag van jouw kindje? En hoe vond jij het dat jouw kindje naar school ging? Ik lees het graag bij de reacties.

mamablog, lifestyleblog, mamalifestyle, mama lifestyle blog, mamablogger, lifestyleblogger, familyblog, familyblogger, blog voor moeders

Volg mij via Bloglovin, Twitter of Facebook.

 

4 Reacties

  • Ikke

    Mij oudste heeft maanden gehuild en gekrijst. Hij vond school niet leuk. Hij dacht eindelijk iets te leren. Kreeg hij een puzzel van 20 stukjes voor zijn neus en thuis maakte hij die van 1000 al. Elke keer zei hij mama dit is toch de grote school? Ik wil niet. Het was hart verscheurend. Tot het moment dat ik na het zoveelste gesprek er op stond dat ze hem extra werkjes en uitdaging zouden aan bieden. Dat was de omslag en vind hij school wel leuk. Volgende week begint school hier weer en dat vind ik best spannend want hoewel hij 5 jaar is mag hij starten in groep 3.

    Jongste van 4 mocht voor de vakantie al een paar maanden proeven van school. In het begin vond hij het super leuk. Alleen de laatste weken voor de vakantie had hij een omslag. Huilend rende hij me achterna het plein op. Ik wil niet dat je gaaaat. Ik mis je zo erg!!! Ik ben dan ook erg benieuwd hoe het volgende week zal gaan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *