De eerste voetbalwedstrijd van mijn zoon: hoe gaat zo’n voetbalwedstrijd in zijn werk & wat kun je als ouder verwachten?

De eerste voetbalwedstrijd van mijn zoon: hoe gaat zo'n voetbalwedstrijd in zijn werk & wat kun je als ouder verwachten? mamalifestyleblog, mamablog, mamablogger, moederschap, kind, hobby, sport

Eerder schreef ik al dat mijn zoon op voetbal zou gaan. Eigenlijk wilden we eerst wachten totdat hij zijn zwemdiploma zou halen, maar omdat hij zijn zwemdiploma na twee jaar nog steeds niet had, wilden we niet nog langer wachten. Mijn zoon mocht vijf keer mee proeftrainen, wat hij helemaal fantastisch vond en daarna schreven we hem in bij de club. Na zijn inschrijving moesten we nog even wachten op een KNVB relatienummer. Pas als je dit nummer hebt, mag je namelijk wedstrijden meespelen. 

De eerste voetbalwedstrijd

Vandaag was het dan zover: de eerste voetbalwedstrijd van mijn zoon. Een wedstrijd is wat anders dan een training, het is toch voor het “echie”. Niet alleen voor hem was het allemaal nieuw, ook voor mij als nieuwbakken voetbalmoeder. Wanneer er een training is, breng ik mijn zoon naar het voetbalveld en sta ik ernaast te kijken. Bij een wedstrijd zijn er bepaalde gebruiken waar ik als “nieuweling” nog niet bekend mee was. 

Verzamelen op het parkeerterrein

Het team van mijn zoon had een uit wedstrijd. Gelukkig voetbalden ze lekker dichtbij, namelijk in mijn oude woonplaats zo’n 10 minuten van ons nieuwe huis. Een uur voor de wedstrijd spraken we met het team (en de ouders) af op de parkeerplaats van “onze” voetbalclub. Toen we compleet waren, reden we samen (maar wel bijna iedereen in zijn eigen auto) naar de voetbalclub waar de wedstrijd zou zijn.

Welk veld en welke kleedkamer? 

Daar aangekomen verzamelden we weer. De coach checkte op welk veld er gespeeld zou worden en in welke kleedkamer de kinderen zich konden omkleden. Mijn zoon had zich thuis al grotendeels aangekleed voor de wedstrijd. Omdat het zo hard waait en daardoor echt wel fris is, droeg hij een thermoshirt met lange mouwen en een thermolegging. 

Voetbaltenue & voetbalsokken

Toen we met zijn allen in de kleedkamer aankwamen, kwam er een grote tas tevoorschijn met alle voetbaltenues en voetbalsokken. Ik wist natuurlijk wel dat de kinderen een tenue van de club aankregen, maar ik wist niet dat er ook voetbalsokken bij zaten. Onze eigen blauwe voetbalsokken konden weer terug in onze tas. 

Warm schieten en begin van de wedstrijd

Nadat iedereen was aangekleed gingen we richting het voetbalveld. De coach haalde een grote tas met voetballen tevoorschijn en de kinderen konden alvast gaan warm schieten. De tegenstanders stonden ook al op het veld. De wedstrijd zou eigenlijk pas om 13.45 uur beginnen, maar plotseling begonnen ze 10 minuten eerder. Op zich niet erg, ware het niet dat mijn vriend hierdoor de eerste helft van de wedstrijd heeft gemist. Want niet alleen begon het team 10 minuten eerder dan gepland, mijn vriend stond bij de verkeerde voetbalclub. 

Koffie/thee halen & eerste doelpunt

Al snel haalde een andere voetbalmoeder koffie en thee voor iedereen. Ik vroeg even hoe dat ging met koffie halen en toen vertelde ze me dat alle ouders een keer koffie of thee halen en dat dat een beetje rouleert. Wist ik dat ook gelijk als nieuwbakken voetbalmoeder. Terwijl ze de bekertjes aan iedereen uitdeelde, werd er gescoord. Doordat alle ouders bezig waren met het aannemen van de drankjes, heeft bijna niemand de goal gezien. Jammer, maar wel mooi dat de jongens een punt gescoord hadden. 

Rust, limonade & opstelling

Na 20 minuten was het tijd voor de rust. Alle kinderen en ouders gingen naar de kleedkamer. Er werd een mandje met een grote kan limonade en bekertjes gebracht en ik schonk voor alle kinderen limonade in. De coach nam de opstelling met alle kinderen door. Dit deed hij heel handig, want hij had op plastic bekertjes foto’s en namen van de spelers geplakt. Hij zette de bekertjes op de grond en zo kon iedereen zien waar hij moest staan op het veld.

Schreeuwende ouders 

Na de rust, wat zo’n 10 minuten duurde, gingen we weer naar het voetbalveld. Mijn zoon rende er weer op los. Heel vaak was hij heel dichtbij de bal en soms raakte hij hem ook aan. En daar gebeurde het toen mijn zoon dichtbij de bal was, die in bezit was van de tegenstander: ik schreeuwde dat mijn zoon de bal moest afpakken. Nu ben ik zeker niet de enige ouder die schreeuwt, maar ik had het van mezelf niet verwacht. 

Kijken bij voetbaltrainingen

Tot voor kort hield ik echt niet van voetbal, maar doordat mijn zoon nu op voetbal zit, ben ik de sport toch leuk gaan vinden. Mijn zoon heeft nu zo’n acht voetbaltrainingen gehad en bij bijna alle trainingen – op één training na – ben ik erbij geweest. Ik vind het leuk om langs de zijlijn te kijken naar mijn zoon en te zien welke oefeningen hij met de bal doet. Andere ouders – maar niet alle ouders – kijken ook tijdens de training. Het leuke is dat ik zo ook weer andere ouders leer kennen. In mijn woonplaats ken ik nog niet zoveel mensen, omdat we pas vorig jaar zijn verhuisd. Maar hierdoor leer je toch weer nieuwe mensen kennen en kun je nog eens een praatje maken.

Nog een doelpunt

Terug naar de wedstrijd van vandaag. Ik schreeuwde dus dat mijn zoon de bal moest afpakken. Maar dat was niet het enige wat er in de tweede helft gebeurde: er werd namelijk weer gescoord door het team van mijn zoon. De tegenpartij had nog geen enkel doelpunt gemaakt. Dit bleef zo tot het einde van de wedstrijd, wat betekende dat het team van mijn zoon met twee doelpunten had gewonnen. Wat erg leuk is, is dat na afloop van de wedstrijd alle spelers op het doel mogen schieten. Zo kunnen ze allemaal nog een doelpunt maken, ook al telt deze niet mee voor de score. Hierna ging iedereen het veld af en richting kleedkamers.

Naar de kleedkamer & douchen

Alle voetbaltenues en voetbalsokken werden uitgedaan en in de grote tas gegooid. Toen iedereen klaar was met uitkleden, was het tijd om te douchen en daarna schone kleding aan te trekken. Er werd zelfs een zakje chips uitgedeeld, omdat er iemand jarig was. Wat een feest.

WhatsApp groep voetbalouders

Toen ik weer thuis was, zag ik dat ik was toegevoegd aan de WhatsApp groep van het team van mijn zoon en dat er al heel wat berichtjes heen en weer waren gestuurd. Niet alleen zitten er leuke kinderen in het voetbalteam van mijn zoon, ook de ouders zijn samen een gezellige club. Ik heb in ieder geval genoten van deze wedstrijd en ben super trots op mijn kleine voetballer! Ik kijk al uit naar de volgende wedstrijd. 

Zit jouw kind ook op voetbal en vind jij het ook zo leuk om naar wedstrijden en trainingen van je kind te kijken? 

 

mamalifestyleblog, mamablog , mamablogger, blog voor ondernemende moeders, eigen bedrijf, ZZP, mompreneur

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *