Een werkdag uit het leven van een kraamverzorgende

een werkdag uit het leven van een kraamverzorgende, zwanger en baby, zes weken zomervakantie is toch veel te lang, kind en opvoeding, mamablog over zwangerschap en moederschap, mamalifestyleblog

Misschien wel meerdere keren per week breng je je baby naar het kinderdagverblijf, laat je een gastouder op je baby passen of breng je je kindje naar school. Soms ga je met je kindje naar het consultatiebureau, naar de schoolarts of naar de tandarts. Je bent er altijd maar even en ziet maar een momentopname. Maar hoe is het nu om de andere kant te ervaren? Hoe ziet een werkdag van een professional eruit die met baby’s en kinderen werkt? En hoe ervaart bijvoorbeeld een kraamverzorgster haar werk bij een gezin dat net een baby’tje heeft gekregen? In deze reeks laat ik vrouwen aan het woord die beroepsmatig bij baby’s en kinderen betrokken zijn. 

Suzanne werkt als kraamverzorgende. Vandaag vertelt zij over haar werkdag.

een werkdag uit het leven van een kraamverzorgende, zwanger en baby, zes weken zomervakantie is toch veel te lang, kind en opvoeding, mamablog over zwangerschap en moederschap, mamalifestyleblog

HOE ZIET EEN WERKDAG VAN KRAAMVERZORGENDE SUZANNE ERUIT?

Hallo allemaal, Mijn naam is Suzanne, 26 jaar en ik werk nu zeven jaar als kraamverzorgende bij Kraamzorg de Waarden. Ik vind het erg bijzonder om jullie voor eventjes mee te nemen in het leven van een kraamverzorgende. Velen van jullie hebben waarschijnlijk allemaal ervaring met kraamzorg en weten wat erbij komt kijken en hoe mooi het vak kan zijn. Maar wat als niet alles gaat zoals je van tevoren hoopte?

4:30 uur en ik word wakker van mijn telefoon. Ik sta op wacht vanaf 00:00 uur en ben oproepbaar voor een bevalling of mensen die thuiskomen uit het ziekenhuis. Ik schud mezelf een beetje wakker en neem op. Het is de planning die mij vertelt dat ik naar een bevalling mag. Er gaat een eerste kindje geboren worden. Ik kleed me aan en maak een boterham voor onderweg.

Veertig minuten later kom ik bij het gezin aan, de voordeur staat open. Dit doen mensen wel vaker zodat ik meteen door kan lopen. Ik laat merken dat ik er ben en loop de trap op. Als ik boven kom zie ik de kraamvrouw op de baarkruk zitten met haar man achter haar op een stoel. Ik zie ook dat precies op dat moment de baby op de borst wordt gelegd door de verloskundige.

Meteen zoek ik de kruiken waar de warme doeken omheen zitten, maar voor ik die heb gevonden roept de verloskundige dat ze mijn hulp nodig heeft. Als ik naast haar ga staan merk ik dat de baby slap is en niet huilt. Op dit soort momenten valt er geen tijd te verliezen en ik begin de baby prikkels te geven. Met een doek wrijf ik over het ruggetje en probeer hem te laten huilen. Ik merk dat dit niet het effect geeft wat we willen en vanbinnen zeg ik tegen mezelf: kom op kleintje, je kunt het.

De verloskundige achter mij legt de spullen klaar voor reanimatie. Omdat zij binnenkwam toen de kraamvrouw volledige ontsluiting had, had ze daar nog geen tijd voor gehad. Wanneer de spullen klaarliggen leg ik de baby op het aankleedkussen en bel ik 112. De verloskundige neemt de zorg voor de baby over, maar ik blijf oogcontact hebben met haar. De kraamvrouw wordt naar het bed begeleid door haar man. Aanstaande opa, tante en vriendin van het gezin zijn ook aanwezig en helpen waar nodig.

Binnen vijf minuten staan er vier politieagenten binnen. Eén agente kwam de kraamkamer binnen terwijl de andere 3 agenten op de gang bleven wachten. Wanneer er wordt gebeld voor een reanimatie komt er altijd politie, zodat zij het kunnen overnemen. Weer vijf minuten later zijn er zes ambulancebroeders met twee ambulances. Eén voor de moeder en één voor het kind.

Maar gelukkig komt het niet tot reanimatie. Toen ik de baby op het aankleedkussen legde begon hij wat te pruttelen, de verloskundige heeft het slijm vervolgens weggezogen. Als de eerste agent de trap op rent geeft de baby de eerste goede huil. Een opluchting voor iedereen. De politie vertrekt vervolgens en de ambulancebroeders kijken de baby na. Vanwege het meconiumhoudend vruchtwater en de slechte start wordt het kindje voor controle meegenomen naar het ziekenhuis. Nadat de placenta bij mama geboren is, wordt ook zij in een andere ambulance meegenomen naar het ziekenhuis.

In deze heftige minuten heeft zij het fantastisch gedaan, samen met de mensen om haar heen. Zij moesten toekijken wat er gebeurde, maar zijn uiterst kalm gebleven.Uiteindelijk moeten moeder en kind een nachtje in het ziekenhuis blijven en mogen daarna lekker naar huis, waar ze nu aan het genieten zijn als gezin. Nadat papa, mama en de baby naar het ziekenhuis gebracht zijn laat ik de kraamkamer netjes achter met een schoon bed. Beneden komen de verloskundige en ik even bij van deze ervaring en bespreken we de situatie na.

Kort daarna ga ik naar huis, ik bel de planning op om ze op de hoogte te stellen. Onderweg naar huis speel ik dit nog tien keer in mijn hoofd af. Ik besluit om thuis een lange warme douche te nemen, want ook al worden wij hiervoor getraind, koud laat het ons natuurlijk niet. Heel erg opgelucht dat het goed afgelopen is, zet het me weer met beide benen op de grond. Dat we heel dankbaar mogen zijn met een spoedig verloop van een bevalling met de geboorte van een gezond kind. Ik kruip lekker mijn bed in.

Later die middag word ik gebeld voor een ander gezin, waar ik de hele week mag ondersteunen bij de eerste week van het leven van hun kindje. Met regelmaat denk ik terug aan deze bevalling, ook als ik weer een week later naar een andere bevalling mag. Hier gelukkig zonder enkele problemen een prachtige thuisbevalling van een tweede kindje.

Ondanks het feit dat we soms voor heftige situaties staan is kraamzorg voor mij het mooiste vak dat er is. Prachtige baby’s geboren zien worden, ouders ondersteunen bij de verzorging van hun kindje. Hen in de kraamweek zien groeien tot zelfverzekerde ouders die er zin in hebben om het na 1 week zelf te gaan doen. Daar krijg ik ontzettend veel energie van en daarom hoop ik dat ik dit werk nog heel veel jaar mag blijven doen.

Suzanne, wat een prachtig beroep heb je! Ontzettend dankbaar ook en heel bijzonder dat je tijdens een kraamweek zo’n band opbouwt met het gezin. Ik had dat ook met de kraamverzorgende die bij ons kraamde. Ik kreeg wel de rillingen van de bevalling waar je bij was, helemaal omdat mijn zoontje ook gereanimeerd moest worden bij de geboorte. Bedankt dat je ons wilde vertellen over jouw werk als kraamverzorgende.

Werk jij ook met baby’s en/of kinderen en wil jij ook een inkijkje geven in jouw werkdag? Stuur dan een mailtje naar info@mamalifestyleblog.nl. Wil jij graag een reactie achterlaten voor Suzanne of wil je meekletsen? Je kunt dit doen onder dit artikel.

 

Lees meer artikelen over vrouwen die met baby’s/kinderen werken:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *