Je kind wel of niet straffen?

Je kind wel of niet straffen? Mama lifestyle blog, mamablogger, mama blog.

Jarenlang keek ik naar Nanny Jo op tv. En wie Jo Frost kent, weet alles van de befaamde time-out op de ” naughty chair”, een stoeltje waar je kind op moet zitten wanneer het straf heeft. Het aantal minuten dat je kind daar zit is afhankelijk van zijn/haar leeftijd. Is het kindje drie? Dan zit het drie minuten op het stoeltje. Een tijdje hanteerde ik een soort strafhoek. Wanneer mijn kinderen iets hadden gedaan wat niet mocht, kregen ze een time-out en moesten ze in de hoek gaan staan. En ik gaf ze heus geen straf als ze een kleine misstap hadden begaan of niet naar me luisterden, maar elkaar slaan was bijvoorbeeld een reden om mijn kinderen naar de strafhoek te sturen.

Nu moet ik zeggen dat ik het niet heel consequent deed en ik stuurde mijn kinderen er ook alleen naartoe als ze echt heel erg over de schreef waren gegaan. De keren dat ze daar hebben gestaan, zijn behoorlijk beperkt gebleven. Ik voelde me er namelijk helemaal niet goed bij om ze een time-out te geven en in de strafhoek te laten staan. Vroeger moest ik zelf ook in de hoek staan en ik heb er nog steeds nare herinneringen aan.

Ik denk dat je kind straffen ook niet bevorderend is voor de band met je kind. Als kind voelde het voor mij alsof mijn ouders onmachtig waren en doordat ze niet wisten hoe ze met me om moesten gaan, me dan maar voor straf in de hoek lieten staan. Ik ben dus al lang en breed met die time-out gestopt. Ik vind het helemaal niet leuk om mijn kinderen te straffen, het voelt niet goed en ik denk dat straffen ook helemaal geen zin heeft. Ik geef mijn kinderen ook geen straffen in de zin van dat ze bijvoorbeeld geen speelafspraakjes mogen maken.

Dat straffen geen zin heeft, verbaast me niet. Ik vind zelf dat door mijn kind te straffen de sfeer slechter wordt in huis en de band met mijn kinderen er niet beter op wordt. Bovendien voel ik me na afloop van een straf ontzettend rot. Ik denk dat een kind de straf en jou als ouder – na de zoveelste keer gestraft te zijn – niet eens meer serieus neemt en wat maakt zo’n straf dan nog voor indruk? Of een straf kan een kind beangstigen, van je verwijderen of compleet naar je hand zetten. Iets wat je niet moet willen, want een kind moet zichzelf kunnen zijn.

Natuurlijk moet je je kind wel terecht wijzen als het iets heeft gedaan wat niet mag, maar ik zal mijn kinderen nooit meer in die hoek zetten. Want wat betekent het als je kind iets niet mag, je zet het in de hoek en daarna begaat je kind nooit meer die misstap? Is het omdat het kind overtuigd is dat hetgeen wat hij/zij heeft gedaan niet goed heeft of is het omdat hij/zij bang is om gestraft te worden? Of erger nog, omdat je kind bang is geworden voor jou?

Als mijn kinderen iets doen wat niet mag, bijvoorbeeld elkaar slaan, zeg ik daar natuurlijk iets van. Ik leg uit dat slaan niet mag en dat je hiermee een ander pijn doet. Soms hebben mijn kinderen een heel boze bui en dan mogen ze van mij gewoon zichzelf zijn, zolang ze een ander geen pijn doen. Maar als de boze bui erg lang blijft hangen, laat ik ze uitrazen in hun kamertje. Dat is geen straf, maar soms is het voor hen beter om dan even op zichzelf te zijn. Daar hebben ze dan ook behoefte aan.

Hoe kijk jij aan tegen straffen? Hebben jullie een strafstoeltje in huis? Of geloof jij ook niet zo in een time-out? Ik lees het graag bij de reacties.

Mama lifestyle blog, mamablogger, mama blog.

Volg je mij al op Instagram en Facebook?

MAMA LIFESTYLE BLOG | HOME

 

One thought on “Je kind wel of niet straffen?”

  1. Noem het straffen, of geef het beestje een andere naam, ik vind het gewoon onderdeel van het opvoeden. Je geeft je kind kaders mee. Maakt het duidelijk welk gedrag gewenst is en wat niet. En ook dat gedrag gevolgen heeft. Nog niet eens perse in straffen maar ook gevolgen als in bepaalde effecten. (Als je liegt, is er een grote kans dat mensen je minder vertrouwen etc.)

    Toen mijn kinderen destijds klein waren hebben ze regelmatig op de trap gezeten. Ik was best streng. Maar ook duidelijk en consequent. Tegenwoordig heb ik erg makkelijke kinderen die goed luisteren en zich meestal keurig gedragen. We hebben een goede band. En juist daardoor ben ik niet bang om te straffen. Ik weet dat dit onze band /relatie niet aantast. In tegendeel. Vaak als ik eindeloos probeer alles uit te leggen, begrip te tonen en oeverloos het slechte gedrag in de goede richting te kletsen wordt het alleen maar erger. Grijp ik weer eens duidelijk in met straf is dat niet perse leuk. Maar daarna is de sfeer wel beter. Het opzoeken van de grenzen en er het liefst overheen gaan is gestopt en meestal is het net alsof ze opgelucht zijn dat er weer duidelijkheid is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *