Bij beide zwangerschappen wist ik direct zeker dat ik mijn vriend graag bij de bevalling wilde hebben. Maar hoe heb ik zijn aanwezigheid ervaren? mamalifestyle, mamalifestyleblog, mamablogger, mamablog, lifestyleblog, lifestyleblogger, familyblog, familyblogger
Zwanger & baby

Je man/vriend wel of niet bij de bevalling?

Bij beide zwangerschappen wist ik direct dat ik mijn vriend bij de bevalling wilde hebben en hij wilde ook graag bij de bevalling van onze kinderen zijn. Voor ons was het heel vanzelfsprekend dat hij bij deze meest bijzondere momenten uit ons leven zou zijn. Alhoewel mijn vriend bijna de laatste bevalling heeft gemist, omdat hij op het punt stond om voor werkzaamheden naar Terschelling te gaan. Gelukkig diende de bevalling zich precies op tijd aan. Ik had er niet aan moeten denken dat hij al op de veerboot zou zitten.

Ondanks dat het voor ons als aanstaande ouders vanaf begin af aan vast stond dat mijn vriend bij de bevalling zou zijn, hadden we tijdens een groot gedeelte van beide bevallingen weinig contact samen. Dat kwam omdat ik tijdens het opvangen van de weeën heel erg in mezelf gekeerd was. Ik zat echt in mijn eigen wereldje.

Bij mijn eerste bevalling zat ik op handen en knieën op de grond naast het ziekenhuisbed, uit het zicht van mijn partner. Bij mijn tweede bevalling zonderde ik mezelf ook af. Terwijl mijn vriend, de verloskundige en de kraamverzorgster in mijn slaapkamer zaten, zat ik alleen in de badkamer, wederom op handen en knieën in mijn eigen coconnetje.

De momenten waarop ik mijn vriend actief betrok bij de bevalling, was bij mijn eerste bevalling vanaf het moment dat ik op de baarkruk zat (wat geen succes was) tot aan de uitdrijving van onze dochter. Bij de tweede bevalling was dat vanaf het moment dat ik in bed moest gaan liggen, omdat ik volledige ontsluiting had en mocht gaan persen.

Bij mijn eerste bevalling had ik mijn vriend gezegd bij het hoofdeinde te blijven kijken, maar toch heeft hij gezien hoe de vacuümpomp bij mij werd ingebracht, omdat de uitdrijving niet wilde vlotten. Zowel de vacuümpomp als het feit dat mijn vriend hier getuige van was, had ik liever niet gehad, maar gelukkig zijn we dit allemaal alweer vergeten.

Alhoewel ik het een groot deel van de bevalling fijn vond om op mezelf te zijn, had ik mijn vriend beide keren bij het laatste stukje van de bevalling hard nodig. Bij beide zwangerschappen had ik een cursus zwangerschapsyoga gevolgd en mijn vriend is bij mijn eerste zwangerschap mee geweest naar een partnerles. Hij kon mij toen bij de bevalling coachen met mijn ademhaling, wat heel fijn was. Bij mijn tweede bevalling is onze zoon bijna gestorven. Ik had er niet aan moeten denken dat mijn vriend er toen niet bij zou zijn geweest. Hij was letterlijk mijn steun en toeverlaat. Samen hebben we gebeden dat onze zoon het zou redden.

Was jouw vriend of man ook bij de bevalling van jullie kindje of juist heel bewust niet? Of was de vader in spé te laat bij de bevalling omdat hij bijvoorbeeld aan het werk was en jullie baby zo snel geboren werd? Ik lees het graag bij de reacties.

mama lifestyle blog, mamablog, lifestyleblog, mamablogger, familyblog, familyblogger

Volg mij via Bloglovin, Twitter of Facebook.

 

3 Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *