Kinderen die volledig aan hun lot worden overgelaten

mamablog, lifestyleblog, mama lifestyleblog, Twee peutertjes die zonder papa en mama naar de speeltuin gaan. Urenlang buiten spelen met hun zevenjarige zusje. Hoe is het mogelijk? kind alleen buiten spelen, kinderen die volledig aan hun lot worden overgelaten.

Daar scheerde hij op zijn loopfietsje nog net op tijd voor een langs jekkerende auto voorbij. Godzijdank werd hij op een haar na niet geschept en bleef zijn zus op het nippertje een levenslang schuldgevoel bespaard. Deze peuter en zijn zus die volledig aan hun lot worden overgelaten en zichzelf maar moeten zien te redden buiten, zonder enig ouderlijk toezicht.

Van dit ongelooflijke incident was ik gisteren getuige. Hartverscheurend is het zeker dat deze peuter van net drie bijna aangereden werd. Ongelooflijk is het absoluut niet. Ongelooflijk is het wel dat er in geen velden of wegen een vader of moeder te bekennen was, alleen maar een zevenjarig zusje. Was het een incident? Nee en daar durf ik mijn handen voor in het vuur te steken. Al driekwart jaar is dit jonge meisje verantwoordelijk voor haar broertje van nu net drie en haar zusje van nu net twee jaar jong.

De geschiedenis herhaalt zich, want toen dit zevenjarige meisje zelf nog maar een peutertje was, moest zij zich ook samen met haar twee jaar oudere broertje urenlang zien te vermaken in de speeltuin. Om de speeltuin te bereiken, moesten zij, net als nu, eerst het drukke verkeer heelhuids zien te trotseren. En al die jaren was er geen papa of mama in de buurt. Dit terwijl mama huisvrouw is en dus alle gelegenheid heeft om met haar kinderen te genieten in de speeltuin.

Luiheid, gemakzucht, desinteresse in haar kinderen en ontzettend onverantwoord zijn woorden die mij gelijk te binnen schieten wanneer ik deze moeder zou moeten omschrijven die het leven van haar kinderen in de waagschaal legt en niet de “moeite” neemt om samen met haar peuterkinderen naar buiten te gaan. Ook de vader, de man met wie ze vier kinderen heeft gemaakt, maakt op mij een niet al te beste indruk. De manier waarop hij keihard komt aangereden op dezelfde weg als waar zijn kinderen zich meerdere malen per dag begeven. De wetenschap dat hij er zelf ook geen zier om lijkt te geven dat zijn kinderen zich buiten maar moeten zien te redden. Want ook in het weekend, wanneer zowel papa als mama thuis is, hebben zij het druk met andere zaken.

Zelfs ik,  nagenoeg altijd als enige ouder thuis, moeder met een eigen bedrijf, actief met vrijwilligerswerk, een eigen blog en niet te vergeten het huishouden, weet altijd tijd te maken om met mijn kinderen naar de speeltuin te gaan. Geen haar op mijn hoofd die er ook maar over peinst om mijn dochter van zeven haar peuterbroertje van drie op sleeptouw mee te laten nemen en haar deze veel te grote verantwoordelijkheid in haar schoenen te schuiven. Mijn dochter mag zelf sinds een jaar alleen naar buiten, maar met haar broertje erbij: no way!

Ik ben moeder, met een moederhart en een groot verantwoordelijkheidsbesef. Gisteren was ik ooggetuige van hoe het er buiten met deze twee kindjes aan toe ging. Ik besloot het meisje er op aan te spreken. Ik zei haar dat ze tegen haar moeder moest zeggen dat ik (een vreemde vrouw) tegen haar had gezegd dat ze maar niet meer alleen met haar peuterbroertje naar de speeltuin moest gaan en dat hij aangereden kan worden.

Nu één dag later is er niets veranderd. Sterker nog, nu heeft dit meisje ook nog haar tweejarige zusje mee op sleeptouw. Twee peuterkindjes om op te passen en om voor te zorgen dat zij weer ongeschonden thuis komen. Wat als er iets met haar broertje of zusje gebeurt? Wat gebeurt er dan met dit zevenjarige meisje? Dit meisje, die een veel te zware verantwoordelijkheid in haar schoenen geschoven krijgt, zal dan voor de rest van haar leven een trauma hebben. Maar ook bij een “simpeler” incident, zoals een ruzie tussen de kinderen. Wordt er dan van haar verwacht dat zij die sust, dat zij voor scheidsrechter speelt? Onbegrijpelijk.

Dit kun en mag je niet van een meisje verwachten dat zelf nog maar een kind is en vooral ook moet blijven. Laat haar toch zorgeloos genieten van haar jeugd en vooral ook onbekommerd in de speeltuin spelen zonder verantwoordelijkheid te hoeven dragen voor haar peuterbroertje- en zusje.

Waarom zet je vier kinderen op de wereld om ze vervolgens aan hun lot over te laten? Buiten met dat drukke verkeer en vreemden die jouw kind pijn kunnen doen of zelfs kunnen meenemen?

Vind jij mijn kijk hierop overdreven of vind jij ook dat dit meisje nog veel te jong is om op haar jongere broertje en zusje te passen? Ik ben heel benieuwd naar jouw mening. Laat het me weten bij de reacties.

 

mamablog, lifestyleblog, mama lifestyle blog voor mama's (to be), als mamablogger schrijf ik herkenbare verhalen voor elke moeder: werkende mama's, mama's met een eigen bedrijf/ondernemende mama's, thuiswerkmoeders, thuisblijfmoeders, aanstaande moeders, en bloggende mama's

Foto: Pixabay

9 thoughts on “Kinderen die volledig aan hun lot worden overgelaten

  1. Jeetje zeg. Is het geen optie om een keer met de kindjes meer te lopen naar huis en je bezorgdheid bij de ouders te uiten? Of anders (in het extreme geval) melding te doen bij AMK? Ik zou zelf niet kunnen blijven toekijken en niks doen; zeker als het zo vaak voorkomt is het een kwestie van tijd voordat er iets gebeurt.

    1. Ik zie ze altijd vanuit mijn woonkamer en elke keer krijg ik er de kriebels van. Dit was de eerste keer dat ik tegelijk met deze kindjes in de speeltuin was. De volgende keer loop ik misschien wel met ze mee naar huis inderdaad om hun moeder aan te spreken. Ik snap echt niet dat ze zo met haar kinderen omgaat.

  2. Brrr, nee ik snap je wel hoor. Bij mijn ouders in de buurt loopt ook altijd een jochie van drie alleen over straat. Er is een kanaal in de buurt, er is een drukke straat in de buurt en hij is altijd alleen buiten. Ik hou ook altijd mijn hart vast als ik het zie.

  3. Ik vind het zeker niet overdreven, al weet je nooit wat er zich achter de voordeur afspeelt, de situatie die je schetst klinkt mij ook zorgelijk in de oren. Een zevenjarige hoort nog lang geen oppas te zijn! En sowieso zou ik jongere kinderen zoals haar broertje niet zonder volwassen toezicht buiten laten spelen. Misschien toch eens aanbellen inderdaad, al lijkt me dat ook wel spannend, iemand aanspreken op zijn opvoeding.

  4. bij mij zwerven ook altijd een groep kleine kinderen door de straat (waar auto’s ook te hard rijden..) vind het ook zo zielig. bij mijn neefjes die iets ouder zijn gebeurt het ook al hoor, krijgen ze een nintendo ds of playstation en dan hopen dat ze ophouden met aandacht vragen :’) sommige ouders..

  5. Brrr. Wat naar.. Ik snap je volledig! Stel je voor dat et wat gebeurt. Je moet er niet aan denken. Dat snap je toch niet van deze ouders? Mijn oudste van 8 mag nu sinds een half jaartje alleen naar dr speeltuin bij ons iets verder in de straat en onze jongste van 4 die mag alleen op de stoep fietsen bij ons voor het huis en dat vind ik soms nog spannend!

  6. Ik snap je reactie. Al vind ik het zomaar bestempelen van mensen metdeze mening wel heftig. J weet niet waarom het zo is.. misschien en keer langsgaan of naar t wmo loket in je gemeente gaan en dit aangeven zodat het gezin misscgien wel hulp krijgt als t nog niet aangemeld is…
    Succes!

    1. Ik kan begrijpen dat niet iedereen mijn ongezouten mening kan waarderen. Deze in mijn ogen ontzettend onverantwoorde manier van handelen roept bij mij bepaalde gevoelens op, die ik weergeef in dit artikel. Inderdaad, ik kan soms behoorlijk pittig uit de hoek komen, maar het is mijn persoonlijke mening. Misschien dat een ander hier anders over “oordeelt”. In mijn ogen zijn het ouders die, in ieder geval op dit vlak, behoorlijk onzorgvuldig omgaan met hun kinderen. Als de kinderen nog zo klein zijn, twee en drie, vind ik dat zij een behoorlijk risico lopen wanneer zij zonder ouderlijk toezicht buiten spelen. Ik wil mijn kinderen hiervoor behoeden en ga daarom wel mee met mijn driejarige zoontje wanneer hij buiten wilt spelen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *