Waarom worden kraamverzorgsters onderbetaald?

Waarom worden kraamverzorgsters onderbetaald, mamalifestyleblog, mamablog, mamablogger, moederschap, kind, baby, zwanger, zwangerschap, kraamzorg, kraamverzorgende

Mijn eerste kindje was te vroeg geboren. Vanwege haar vroeggeboorte moest ze een paar weken in het ziekenhuis blijven na de bevalling. Toen ze, voor ons gevoel eindelijk, na twee weken ziekenhuis mee naar huis mocht, kon ons leventje met een baby echt beginnen. Omdat mijn dochter een tijdje in het ziekenhuis had gelegen, hadden we geen recht meer op kraamzorg. We schakelden zelf en op eigen kosten nog een kraamhulp in om te controleren of we het ledikantje goed hadden opgemaakt. 

Kraamverzorgster hielp bij mijn traumatische bevalling

De geboorte van mijn tweede kindje was precies in de nacht dat ik 37 weken zwanger was. Dit keer kon ik thuis bevallen. Meteen nadat de verloskundige voor het eerst bij ons kwam, trommelde ze de kraamverzorgster op. De bevalling ging zo ontzettend snel. De kraamverzorgster ondersteunde de verloskundige bij de traumatische bevalling die ik had. Mijn kindje was namelijk gestopt met ademen en moest gereanimeerd worden. De verloskundige deed de reanimatie en de kraamverzorgster belde 112. De hulpdiensten kwamen en voerden mijn baby af. Daarna moesten de verloskundige en kraamverzorgster mij ondersteunen bij het eruit persen van de placenta. Dit lukte helemaal niet en weer moesten ze de hulpdiensten bellen om mij af te laten voeren naar het ziekenhuis. Intussen had ik al ruim twee liter bloed verloren. In het ziekenhuis werd de placenta onder narcose verwijderd en kreeg ik een bloedtransfusie.

Mijn kraamweek

Nadat ik twee packed cells bloed had gekregen, wilde ik niets liever dan weg uit het ziekenhuis en naar huis met mijn baby. Gelijk na thuiskomst kwam dezelfde kraamverzorgster als die ’s nachts bij de bevalling was. Wat was ze blij dat het goed met ons was afgelopen en dat ze bij ons mocht komen “kramen”. Ze vertelde dat ze zo was geschrokken en met een heel naar gevoel naar huis was gegaan. Mijn kraamweek kon beginnen. Omdat ik zo’n traumatische bevalling had en ik door het bloedverlies een behoorlijke jas had uitgedaan, moest ik het heel rustig aan doen van zowel de verloskundige als van de kraamverzorgster. Ik had ontzettend vermoeide benen en moest zoveel mogelijk bedrust houden. De kraamverzorgster controleerde dagelijks mijn temperatuur en die van mijn baby, hield onze gezondheid in de gaten, verschoonde de luiers en haalde mijn baby uit bed wanneer het tijd was voor voeding. Intussen maakte ze mijn huis schoon, vermaakte ze mijn peuterdochter, maakte ze lekkere fruithapjes en zorgde ze voor een luisterend oor en gezelligheid. 

Afscheid van mijn kraamverzorgster

Vanwege mijn situatie kreeg ik extra kraamzorg en bleef mijn kraamverzorgster een paar dagen langer. Op de dag van het afscheid had ik het moeilijk. Wat zou ik deze geweldige kraamverzorgster gaan missen en wat hadden we in die korte tijd veel meegemaakt samen. Helemaal door mijn traumatische bevalling en de herstelperiode daarna hadden we een intense band opgebouwd. Ik vond het heel onwerkelijk dat deze vrouw niet meer bij ons gezin zou komen. 10 dagen lang was ze min of meer onderdeel geweest van ons gezin en nu moest ik haar ineens missen. Ik vond het al voordat ik voor de tweede keer moeder werd, maar na mijn tweede bevalling nog meer: een kraamverzorgster is van onschatbare waarde.

Kraamverzorgsters verdienen te weinig

Vandaag was ik dan ook ontzettend verbaasd toen ik las dat kraamverzorgsters worden onderbetaald. Ik had al zo’n vermoeden dat werken in de kraamzorg niet een riant salaris oplevert, maar de bedragen die ik las, vind ik zelf stuitend. Kraamverzorgsters verdienen te weinig. Zeker voor zo’n belangrijk en waardevol beroep. In Trouw las ik dat kraamverzorgenden maximaal € 1.800,- netto per maand kunnen verdienen, maar de meeste kraamverzorgsters halen dat bedrag in de praktijk meetal nooit. Kraamverzorgsters zijn acht dagen achter elkaar en zes uur per dag bij een gezin en tussen de verschillende gezinnen zit ook nog een aantal dagen rust. € 1.800,- per maand zou betekenen dat een kraamverzorgster drie kraamgezinnen van acht dagen zou moeten hebben per maand. Dat is dan 24 dagen werken en zes dagen rust.

Wachtdienst (stand-by staan voor bevalling)

Dat klinkt misschien prima, maar kraamverzorgsters moeten ook paraat staan voor bevallingen. Dit betekent dat de kraamverzorgster thuis moet wachten tot ze wordt opgeroepen voor een bevalling. Wanneer ze gebeld wordt, moet ze gelijk haar jas aandoen en de deur achter zich dicht kunnen trekken. In de tijd dat je als kraamverzorgster stand-by staat, kun je niet echt andere dingen doen. Voor de wachtdienst ontvangt de kraamverzorgster een vergoeding van tussen de € 11,44 (voor maximaal acht uur) en € 34,32 (voor maximaal 16 uur). 

Wanneer je als kraamverzorgster jonge kinderen hebt, moet je hier kinderopvang voor regelen. Je kunt je vast goed voorstellen dat je van € 11,44 geen hele dag kinderopvang voor één, twee of misschien wel drie kinderen kunt regelen. Je kinderen thuishouden kan ook niet, want je kunt immers zomaar opgeroepen worden en dan wordt er wel van je verwacht dat je snel bij het kraamgezin bent. 

Als kraamverzorgster niet rond kunnen komen van je salaris

Veel kraamverzorgsters kramen uit liefde voor het vak en niet voor het geld. Kraamverzorgende Astrid van Schaik zegt in de Trouw dat ze netto € 8,- tot € 10,- verdient. Dit terwijl het minimum uurloon € 10,36 staat. Wekelijks heeft zij maar € 25,- te besteden voor boodschappen. Wanneer je als kraamverzorgster met een karig salaris haast niet kan rondkomen, levert dit niet alleen financiële zorgen en stress op, maar ga je misschien ook om je heen kijken naar een beter betaalde baan. Dit is exact wat er volgens FNV nu gebeurt: steeds meer kraamverzorgenden gaan op zoek naar een andere baan. Wanneer je bijvoorbeeld bij de supermarkt werkt, krijg je meer betaald dan wanneer je als kraamverzorgster werkt. 

Tekort aan kraamverzorgenden

Wanneer steeds meer kraamverzorgsters op zoek gaan naar een beter betaalde baan, kiezen misschien ook wel minder vrouwen voor het vak van kraamverzorgster. Daarnaast vergrijst de beroepsgroep, veel kraamverzorgsters gaan (de komende jaren) met pensioen. In de praktijk is dit al goed merkbaar. Sommige net bevallen vrouwen krijgen bijvoorbeeld maar drie uur kraamzorg in plaats van zes, omdat er niet genoeg kraamverzorgsters beschikbaar zijn. Sommige gezinnen moeten de kraamhulp delen met een ander gezin.

Kraamzorg is een dankbaar beroep

Ik vind het schrijnend voor zowel de kraamverzorgsters als voor gezinnen die net een kindje hebben gekregen en niet het aantal uur kraamzorg kunnen krijgen waar ze recht op hebben. Een kraamverzorgster zorgt niet alleen voor een fijne kraamweek voor jou en je gezin, maar doet gewoon heel belangrijk werk. Een kraamverzorgster zorgt ervoor dat de hectische kraamtijd op rolletjes loopt in een voor haar geheel nieuw gezin. Ik vind het beroep van kraamverzorgster een ontzettend dankbaar beroep, maar voor mijn gevoel komt die dankbaarheid voornamelijk van de gezinnen vandaan, aan de financiële beloning is het in ieder geval niet te zien. 

Petitie voor een hoger loon

Hopelijk wordt hier snel wat aan gedaan. Vandaag overhandigt de FNV Zorg en Welzijn een petitie met 6.210 handtekeningen aan minister Bruins van de medische zorg met de intentie dat kraamverzorgenden een hoger loon krijgen. Het gaat dan vooral over de beloning van de wachtdiensten. 

Wat vind jij hiervan? Had jij net als ik ook een fijne kraamverzorgster en vind jij ook dat kraamverzorgsters ontzettend belangrijk werk doen en beter beloond moeten worden? 

mamalifestyleblog, mamablog , mamablogger, blog voor ondernemende moeders, eigen bedrijf, ZZP, mompreneur

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *