Leven en dood, geboorte en overlijden: twee uitersten zó dicht bij elkaar

mamablog, lifestyleblog, mama lifestyleblog, Terwijl ik het leven had geschonken aan mijn zoon, stortte de wereld van mijn buurvrouw compleet in door de diagnose kanker. De start van een lijdensweg... De geboorte van mijn zoon en het overlijden van mijn buurvrouw.

Daar lag ik dan, in mijn kraambed, in de zinderende zomerhitte. Na een zware bevalling het leven gegeven aan mijn zoon. De bevalling die hij godzijdank ternauwernood overleefde. Mijn prachtige baby, blakend van gezondheid. Mijn hele kraamweek was ik aan bed gekluisterd, vanwege mijn fysieke gesteldheid na de bevalling en de fluxus (overmatig bloedverlies). En niet alleen lichamelijk was het herstellen, ook geestelijk had ik een behoorlijke klap te verwerken. Daar lag ik, met het rolgordijn omhoog, mijn blik naar buiten waarbij blijdschap, vanwege de immense liefde voor mijn pasgeboren zoon, en verdriet, door het bijna verliezen van mijn zoon, elkaar afwisselden. Mijn uitzicht was het enige stukje buiten wat ik die week meekreeg evenals de zonnestralen die af en toe naar binnen piepten en mijn huid streelden. Terwijl ik hier een klein jongetje op de wereld had gezet, die de bevalling wonderwel had overleefd, stortte nog geen tientallen meters verder iemands wereld compleet in. Of eigenlijk de wereld van een hele familie.

Verslagen

Verslagen zaten zij op een bankje bij de voordeur, de kinderen van de vrouw die voor de tweede keer was getroffen door kanker. Voor de tweede keer getergd werd door die vreselijk slopende en fatale ziekte. Hoe moeten zij zich hebben gevoeld? Wetende dat zij hun moeder zouden verliezen en niets meer voor haar konden doen? Haar niet kunnen redden, alleen maar in staat zijn het uiterste te doen om het leven voor haar zo draaglijk mogelijk te maken. Er voor haar zijn. Ditmaal zou hun moeder deze oneerlijke strijd verliezen en was het slechts een kwestie van maanden voordat haar kinderen afscheid van haar moesten nemen. Van de vrouw die hen had gebaard, gevoed, liefdevol had verzorgd, levenslessen met hen had gedeeld, de vrouw die hen op de wereld had gezet.

De vrouw die zo ontzettend hartelijk was en die op oudjaarsdag altijd al vroeg in de ochtend oliebollen stond te bakken voor alle kinderen. De kinderen en kleinkinderen die altijd kind aan huis waren bij haar. Een vrouw die ooit zo ondernemend was en er samen met haar man op uit trok. De man met ze altijd naar de camping ging, waar ze een seizoensplaats hadden en samen genoten van het heerlijke leven.

Aftakeling

Van deze vrijheid werd door de kanker in de maanden die volgden steeds meer afgesnoept. Het leven werd uit haar gezogen. De seizoensplaats op de camping maakte plaats voor volledig aan huis gekluisterd zijn. Het wandelen werd vervangen door het zichzelf met grote moeite voortbewegen achter een rollator. Fietsen wat zij zo graag met haar man deed, ging niet meer. Haar man, haar grote liefde en de man die haar twee kinderen schonk, huurde een speciale fiets voor haar. Een fiets waarmee hij haar de laatste weken van haar aflopende leven nog wat vreugde schonk. Een fiets waar ze met pijn en moeite toch nog een paar korte ritjes mee heeft kunnen maken.

Einde nabij

De meeste vreugde schonken, behalve haar man, haar kinderen en kleinkinderen haar door wie ze dagelijks werd omringd. En ook haar vrienden en kennissen liepen af en aan. Dagelijks was het een komen en gaan van mensen die haar lief waren en toen wist ik dat het einde zeer nabij was. Veel te kort heeft zij nog kunnen genieten van haar leven en van iedereen waar ze zo zielsveel van hield.

Sterfbed

Zo’n 9 maanden na mijn kraambed en het bekend worden van haar ziekte lag zij op haar sterfbed. Op de dag van haar overlijden kwam meerdere keren de huisarts langs. Na het laatste bezoek, ’s avonds laat, wist ik dat het voorbij was. Dat deze liefdevolle echtgenote, moeder en oma eindelijk rust had.

Leven en dood

Terwijl mijn zoon flinke stappen voorwaarts had gemaakt in zijn ontwikkeling was deze vrouw de afgelopen maanden in snel tempo afgetakeld. Waarom? Waaraan had deze vrouw deze vreselijke ziekte te danken? Wat is de wereld toch ontzettend oneerlijk. En wat liggen leven en dood zo vreselijk dicht bij elkaar……

mamablog, lifestyleblog, mama lifestyle blog voor mama's (to be), als mamablogger schrijf ik herkenbare verhalen voor elke moeder: werkende mama's, mama's met een eigen bedrijf/ondernemende mama's, thuiswerkmoeders, thuisblijfmoeders, aanstaande moeders, en bloggende mama's

Foto: Pixabay

2 thoughts on “Leven en dood, geboorte en overlijden: twee uitersten zó dicht bij elkaar

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *