Prematuur en dysmatuur: Natasja's baby werd te vroeg en te klein geboren bij 33 weken zwangerschap. Mama lifestyle blog, mamablogger, mama blog, mamalifestyle, babyblog, babyblogger, zwangerschapsblog, zwangerschapsblogger
Zwanger & baby

Prematuur en dysmatuur: Natasja’s baby werd te vroeg en te klein geboren bij 33 weken zwangerschap

Wanneer je zwanger bent, ga je er min of meer vanuit dat je baby tussen de 37 en 40 weken zwangerschap geboren wordt. Vanaf week 37 mag je thuis bevallen en vanaf vier weken voor de bevalling ga je meestal met zwangerschapsverlof. Maar soms loopt je zwangerschap anders, heb je complicaties tijdens de zwangerschap waardoor je kindje te vroeg geboren wordt. En het kan ook zo zijn dat er nooit een reden wordt gevonden voor de vroeggeboorte.

Wanneer je baby te vroeg wordt geboren, heeft dat ontzettend veel impact op jou als ouder. De gezondheidssituatie van je kindje kan heel kritiek zijn, je moet op en neer reizen naar het ziekenhuis om voor je kindje te kunnen zorgen en naast al deze onzekerheid en drukte is er geen tijd om te herstellen van de bevalling en om je verdriet te verwerken. Ontzettend moeilijk is het wanneer je je kindje telkens moet achterlaten in het ziekenhuis. Ook wanneer je baby’tje eindelijk naar huis mag, breekt er vaak weer een spannende en onzekere periode aan. Je maakt je misschien zorgen over of je kindje zich wel goed ontwikkelt en wat de eventuele gevolgen van de vroeggeboorte op de langere termijn zullen zijn.

Er komt ontzettend veel op je af bij een vroeggeboorte. Voor de omgeving is het soms moeilijk om zich in jou te verplaatsen, om te begrijpen wat je allemaal doormaakt als ouder van een te vroeg geboren baby. In deze reeks “te vroeg geboren” laat ik moeders van te vroeg geboren baby’s aan het woord. Vandaag deel ik met jou het verhaal van Natasja. Natasja’s kindje is te vroeg geboren bij 33 weken zwangerschap. Hoe verliep haar zwangerschap en de bevalling? Hoe ging het met haar kindje na de geboorte? En hoe gaat het nu met Natasja en haar zoon? Natasja vertelt jou haar verhaal.

Prematuur en dysmatuur: Natasja's baby werd te vroeg en te klein geboren bij 33 weken zwangerschap. Mama lifestyle blog, mamablogger, mama blog, mamalifestyle, babyblog, babyblogger, zwangerschapsblog, zwangerschapsblogger
Prematuur en dysmatuur: Natasja’s baby werd te vroeg en te klein geboren bij 33 weken zwangerschap

HET VERHAAL VAN NATASJA

Mijn naam is Natasja en ik ben sinds 14 december 2016 troste mama van Sem! Sem is te vroeg en te klein geboren. Hij werd omstreeks 1 februari 2017 verwacht. Vanaf het moment dat mijn partner en ik wisten dat we een kindje kregen verliep alles anders dan je zou verwachten en hoopt. Al in een heel vroeg stadium in de zwangerschap traden er complicaties op. Dagelijks had ik last van bloedingen en waren mijn partner en ik bang voor een miskraam. Wonder boven wonder (en gelukkig) bleek elke keer toch het hartje nog te kloppen.

DE AFWIJKING TRISOMIE 16

Mijn partner en ik lieten de combinatietest uitvoeren. Uit deze test bleek er een verhoogde kans te zijn om een chromosoomafwijking. Vooral de kans op trisomie 21 (downsyndroom) was sterk verhoogd. We gingen door voor de NIPT. Deze werd uitgevoerd in AZM Maastricht. Er werd bij mij bloed afgenomen. Mijn bloed werd opgestuurd naar een lab in België en het wachten op de uitslag begon. Na ruim anderhalve week kregen we het verlossende telefoontje. De afwijkingen waarop met name getest wordt waren niet aangetroffen! Goed nieuws! Maar… Helaas was er wel een andere afwijking gevonden. Trisomie 16… Huh?! Hoe, wat?! Hier hadden we nog nooit van gehoord. Op de vraag wat dit ging betekenen voor de zwangerschap of voor het welzijn van ons kindje kon de aardige mevrouw aan de telefoon geen antwoord geven. Ze wist ons te vertellen dat het een zeer zeldzame afwijking is. De afwijking wordt wel vaker aangetroffen maar deze zwangerschappen beëindigden op natuurlijke wijze binnen 12 weken. Deze termijn waren wij allang voorbij. Ze nodigde ons direct uit om een dag later in Maastricht te verschijnen voor vervolgonderzoek. Die dag hebben we alleen maar gehuild. Dit nieuws sloeg in als een bom. Tevens overleed mijn oma op die dag. Heel dubbel.. Enerzijds namen we afscheid van iemands leven. Van een persoon die heel belangrijk was voor mij. Anderzijds maakten we ons zorgen om een leven wat nog ter wereld moest komen.

VRUCHTWATERPUNCTIE

Een dag later reden we vol spanning en met knikkende knieën naar Maastricht. Bezorgd en bang voor hetgeen wat we mogelijk te horen zouden krijgen. De gynaecoloog startte met een uitgebreide echo. Deze was gelukkig goed. Ons kindje vertoonde geen bijzondere uiterlijke kenmerken (alles zat erop en aan!).
De geneticus legde ons uit dat de kans groot is dat de trisomie alleen aanwezig is in de placenta. Dat zou betekenen dat we mogelijk nog steeds kans hadden op een gezond kindje. Er werd ons een vruchtwaterpunctie geadviseerd. Alleen met deze test zouden we weten of de afwijking alleen in de placenta zat of ook in ons kindje. De vruchtwaterpunctie heb ik die dag niet laten uitvoeren. Iets in mij zei dat ons kindje gezond was en ik wilde niet onnodig risico nemen. Het was nodig om alles even te laten bezinken, het werd me even allemaal te veel.

Mijn partner en ik gingen na deze afspraak en na de uitvaart van mijn oma een kleine week op vakantie. Even tot rust komen en nadenken over keuzes die gemaakt moesten worden. Uiteindelijk hebben we er toch voor gekozen om de vruchtwaterpunctie uit te laten voeren. De levensverwachting van een kindje met deze afwijking is zo onzeker en beperkt. We wilden weten hoe ons kindje ‘eraan toe was’.

Direct na de vakantie gingen we terug naar het ziekenhuis en werd de test uitgevoerd. Het lichamelijke ongemak bij deze test viel me overigens reuze mee (dat terzijde). Na de test naar huis met het advies om enkele dagen rustig aan te doen.

DE UITSLAG: AFWIJKING IN DE PLACENTA

Opnieuw begon het wachten op een allesbepalende uitslag. De uitslag kregen we na ongeveer 1 week. Heel goed nieuws!! In het vruchtwater was de trisomie niet aangetroffen! Dat betekende dat de afwijking niet in ons kindje zat maar alleen in de placenta. Ze spraken over een mozaïek trisomie 16 in de placenta. Ondanks de blijdschap zouden we geen zorgeloze zwangerschap krijgen. De placenta zou waarschijnlijk niet in staat zijn om ons kindje tot 40 weken van alles te voorzien. Op enig moment zou de vraag van ons kindje groter zijn dan dat de placenta zou kunnen leveren.

ONDER STRENGE CONTROLE

Ik kwam onder strenge controle te staan in Maastricht. Elke 2 tot 4 weken werd er een uitgebreide echo (GUO) gemaakt. De groei en ontwikkeling van ons kindje werd nauwlettend in de gaten gehouden. Alle controles waren elke keer perfect! Bij 29 weken zwangerschap zou ik de laatste controle in Maastricht hebben. Daarna zou een streekziekenhuis de begeleiding mogen overnemen.

Vol vertrouwen ging ik naar de laatste controle in Maastricht. Ik was inmiddels 29 weken zwanger en alle controles waren elke keer goed. Wel had ik inmiddels een hoge bloeddruk gekregen maar van een vergiftiging was gelukkig geen sprake. Een veel voorkomende zwangerschapskwaal, dacht ik. Ik maakte me totaal geen zorgen. Mijn partner was die dag grieperig en mijn schoonmoeder ging mee met mij naar Maastricht. Eenmaal in Maastricht bleek ons kindje de laatste 4 weken amper gegroeid te zijn.

TE KLEIN (DYSMATUUR): 800 GRAM BIJ 30 WEKEN ZWANGERSCHAP

Bij 30 weken zwangerschap werd ons kindje maar op 800 gram geschat. Tevens bleek de doorbloeding van de navelstreng heel slecht te zijn. Ik werd acuut opgenomen. Dezelfde dag kreeg ik medicatie voor de longrijping voor ons kindje. De verwachting was dat ons kindje binnen enkele dagen geboren zou moeten worden.

HARTSLAG

Een dag later ben ik overgeplaatst naar MMC Veldhoven. Dichterbij huis en een ziekenhuis met een NICU want dat was nodig. Elke dag werden er drie of meer CTG’s gemaakt. De CTG’s werden beetje bij beetje steeds slechter. Ons kindje had vaak en hartslag tussen 130 en 150. Als hij actief was ging zijn hartslag omhoog en als hij sliep was zijn hartslag wat lager maar stabiel. Op enig moment liet ons kindje dips zien in de hartslag. Zijn hartslag daalde dan soms tot onder de 40. Doodeng!

DOORBLOEDING NAVELSTRENG

Tevens keken ze meerdere malen per week naar de doorbloeding van de navelstreng. Wonderbaarlijk verbeterde deze na de opname en hebben we de geboorte van Sem 3 weken uit kunnen stellen. Door de totale bedrust groeide Sem nog goed de laatste weken.

Prematuur en dysmatuur: Natasja's baby werd te vroeg en te klein geboren bij 33 weken zwangerschap. Mama lifestyle blog, mamablogger, mama blog, mamalifestyle, babyblog, babyblogger, zwangerschapsblog, zwangerschapsblogger

GEBOORTE

Op dinsdag 13 december 2016 werd alles weer anders. De doorbloeding van de navelstreng was erg slecht. Ons kindje bewoog veel minder dan voorheen. Het ging niet goed met hem. De geboorte kwam nu erg dichtbij. Een dag later dook ons kindje tijdens de CTG (later op de middag) weer met zijn hartslag omlaag. De arts kwam binnen lopen en ging overleggen met een collega of het tijd was om de OK te reserveren. De arts kwam terug met de mededeling dat ze nog even door gingen registreren om te kijken of ons kindje nog in staat was om zelf zijn hartslag te corrigeren. Over een half uurtje zou hij weer terug komen. Mij werd geadviseerd om de papa te bellen voor het geval dat.

Na 5 minuten kwam de arts terug binnen en vertelde me dat de keuze al gemaakt is. Deze avond zou ons kindje worden geboren. Ondanks dat ik wist dat de geboorte van Sem dichtbij was, bekroop mij toch een angstig gevoel. Ik was nog maar 33 weken zwanger en ons kindje was naast prematuur ook dysmatuur. Veel te klein en licht voor zijn leeftijd.
Die avond is onze zoon Sem rond 19:00 uur geboren na 33 weken zwangerschap. Sem woog 1370 gram en was 33 cm groot.

VRUCHTWATER IN LONGEN

Gelukkig was Sem meteen in staat om zelf te ademen. Zodra hij uit mijn buik was begon hij te huilen. Dit was voor ons een geruststellend geluid. Na even geboren te zijn kreeg Sem het even lastig. Er was vruchtwater in zijn longen achter gebleven. De neonatoloog zoog het vruchtwater uit zijn longen en Sem kreeg even ondersteuning bij het ademhalen. Sem was vrij snel weer stabiel genoeg om verplaatst te worden naar de NICU. Mijn partner is met Sem mee gegaan naar de NICU. Ik ben enkele uren daarna bij Sem gekomen.

Prematuur en dysmatuur: Natasja's baby werd te vroeg en te klein geboren bij 33 weken zwangerschap. Mama lifestyle blog, mamablogger, mama blog, mamalifestyle, babyblog, babyblogger, zwangerschapsblog, zwangerschapsblogger

HOE GAAT HET NU MET SEM?

Uiteindelijk heeft Sem ruim 6 weken totaal in het ziekenhuis gelegen. Inmiddels is hij alweer een poosje thuis en genieten we volop van ons lieve en sterke mannetje.

***

Natasja, bedankt voor het delen van jouw verhaal. Wat heftig dat het tijdens je zwangerschap onzeker was of je kindje een afwijking zou hebben en wat een geruststelling dat de vruchtwaterpunctie enige zekerheid bood. Wat schrikken dat de hartslag van je baby helemaal niet in orde was en wat was je kindje klein. Wat fijn dat jullie nu van elkaar kunnen genieten. Ik wens jullie heel veel geluk toe samen!

Wil jij ook jouw verhaal delen? Stuur dan een mailtje naar info@mamalifestyleblog.nl. Wil jij graag een reactie voor Natasja achterlaten? Je kunt dit doen onder dit artikel.

Wil je meer ervaringsverhalen lezen uit de reeks te vroeg geboren:

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *